دعاى اَللَّهُمَّ أَدْخِلْ عَلَى أَهْلِ اَلْقُبُورِ اَلسُّرُورَ

[دعاى اَللَّهُمَّ أَدْخِلْ عَلَى أَهْلِ اَلْقُبُورِ اَلسُّرُورَ]

و شيخ كفعمى در مصباح و بلد الامين و شيخ شهيد در مجموعه خود از حضرت رسول صلى الله عليه و آله نقل كرده‌اند كه آن حضرت فرمود: هر كه اين دعا را در ماه رمضان بعد از هر نماز واجبى بخواند حق تعالى بيامرزد گناهان او را تا روز قيامت و دعا اين است

اَللَّهُمَّ أَدْخِلْ عَلَى أَهْلِ اَلْقُبُورِ اَلسُّرُورَ اَللَّهُمَّ أَغْنِ كُلَّ فَقِيرٍ اَللَّهُمَّ أَشْبِعْ كُلَّ جَائِعٍ اَللَّهُمَّ اُكْسُ كُلَّ عُرْيَانٍ اَللَّهُمَّ اِقْضِ دَيْنَ كُلِّ مَدِينٍ اَللَّهُمَّ فَرِّجْ عَنْ كُلِّ مَكْرُوبٍ اَللَّهُمَّ رُدَّ كُلَّ غَرِيبٍ اَللَّهُمَّ فُكَّ كُلَّ أَسِيرٍ اَللَّهُمَّ أَصْلِحْ كُلَّ فَاسِدٍ مِنْ أُمُورِ اَلْمُسْلِمِينَ اَللَّهُمَّ اِشْفِ كُلَّ مَرِيضٍ اَللَّهُمَّ سُدَّ فَقْرَنَا بِغِنَاكَ اَللَّهُمَّ غَيِّرْ سُوءَ حَالِنَا بِحُسْنِ حَالِكَ اَللَّهُمَّ اِقْضِ عَنَّا اَلدَّيْنَ وَ أَغْنِنَا مِنَ اَلْفَقْرِ إِنَّكَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌو شيخ كلينى در كافى روايت كرده از ابو بصير كه:

حضرت صادق عليه السلام در ماه رمضان اين دعا را مى‌خواند [اَللَّهُمَّ إِنِّي بِكَ وَ مِنْكَ أَطْلُبُ حَاجَتِي]

اَللَّهُمَّ إِنِّي بِكَ وَ مِنْكَ أَطْلُبُ حَاجَتِي وَ مَنْ طَلَبَ حَاجَةً إِلَى اَلنَّاسِ فَإِنِّي لاَ أَطْلُبُ حَاجَتِي إِلاَّ مِنْكَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ وَ أَسْأَلُكَ بِفَضْلِكَ وَ رِضْوَانِكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ وَ أَنْ تَجْعَلَ لِي فِي عَامِي هَذَا إِلَى بَيْتِكَ اَلْحَرَامِ سَبِيلاً حِجَّةً مَبْرُورَةً مُتَقَبَّلَةً زَاكِيَةً خَالِصَةً لَكَ تَقَرُّ بِهَا عَيْنِي وَ تَرْفَعُ بِهَا دَرَجَتِي وَ تَرْزُقَنِي أَنْ أَغُضَّ بَصَرِي وَ أَنْ أَحْفَظَ فَرْجِي وَ أَنْ أَكُفَّ بِهَا عَنْ جَمِيعِ مَحَارِمِكَ حَتَّى لاَ يَكُونَ شَيْءٌ آثَرَ عِنْدِي مِنْ طَاعَتِكَ وَ خَشْيَتِكَ وَ اَلْعَمَلِ بِمَا أَحْبَبْتَ وَ اَلتَّرْكِ لِمَا كَرِهْتَ وَ نَهَيْتَ عَنْهُ وَ اِجْعَلْ ذَلِكَ فِي يُسْرٍ وَ يَسَارٍ وَ عَافِيَةٍ وَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ وَفَاتِي قَتْلاً فِي سَبِيلِكَ تَحْتَ رَايَةِ نَبِيِّكَ مَعَ أَوْلِيَائِكَ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَقْتُلَ بِي أَعْدَاءَكَ وَ أَعْدَاءَ رَسُولِكَ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُكْرِمَنِي بِهَوَانِ مَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِكَ وَ لاَ تُهِنِّي بِكَرَامَةِ أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ اَللَّهُمَّ اِجْعَلْ لِي مَعَ اَلرَّسُولِ سَبِيلاً حَسْبِيَ اَللّٰهُ مٰا شٰاءَ اَللّٰهُمؤلف گويد كه اين دعا موسوم به دعاى حج است سيد در اقبال از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده خواندن آن را در شبهاى ماه رمضان بعد از مغرب و كفعمى در بلد الامين گفته كه مستحب است خواندن آن در هر روز از ماه رمضان و در شب اول نيز و شيخ مفيد در مقنعه براى خصوص شب اول نقل كرده بعد از نماز مغرب و بدان كه بهترين اعمال در شبها و روزهاى ماه مبارك رمضان خواندن قرآن است و بسيار بايد خواند چه آنكه قرآن در اين ماه نازل شده است (و وارد شده كه: هر چيزى را بهارى است و بهار قرآن ماه رمضان است) و در ماههاى ديگر هر ماهى يك ختم سنت است و اقلش شش روز است و در ماه رمضان در هر سه يك ختم سنت است و اگر روزى يك ختم تواند بكند خوب است علامه مجلسى رحمة الله عليه فرموده كه در حديث است كه بعضى از ائمه عليهم السلام در اين ماه چهل ختم قرآن و زياده مى‌كردند و اگر هر ختم قرآنى را ثوابش را به روح مقدس يكى از چهارده معصوم هديه كند ثوابش مضاعف گردد و از روايتى ظاهر ميشود كه اجر چنين كسى آن است كه با ايشان باشد در روز قيامت و در اين ماه دعا و صلوات و استغفار بسيار بايد نمود ولاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُبسيار بايد گفت (و روايت شده كه: جناب امام زين العابدين عليه السلام چون ماه رمضان داخل مى‌شد تكلم نمى‌كرد مگر به دعاء و تسبيح و استغفار و تكبير و بايد اهتمام بسيار نمود به عبادت و نافله‌هاى شب و روز)

قسم دوم اعمالى است كه در شبهاى ماه رمضان بايد بجا آورد

و آن چند امر است

اول افطار است

و مستحب است كه بعد از نماز شام افطار كند مگر آنكه ضعف بر او غلبه كرده باشد يا جمعى منتظر او باشند

دوم آنكه افطار كند با چيز پاكيزه از حرام

و شبهات و بهتر آن است كه به خرماى حلال افطار كند تا ثواب نمازش چهار صد برابر گردد و به خرما و آب و به رطب و به لبن و به حلوا و به نبات و به آب گرم به هر كدام كه افطار كند نيز خوب است

سوم آنكه در وقت افطار [بخواند اَللَّهُمَّ لَكَ صُمْتُ]

دعاهاى وارده آن را بخواند از جمله آنكه بگويد:

اَللَّهُمَّ لَكَ صُمْتُ وَ عَلَى رِزْقِكَ أَفْطَرْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُتا خدا عطا كند به او ثواب هر كسى را كه در اين روز روزه داشته و اگر دعاى

اَللَّهُمَّ رَبَّ اَلنُّورِ اَلْعَظِيمِ[40]را كه سيد و كفعمى روايت كرده‌اند بخواند فضيلت بسيار يابد و روايت شده كه: حضرت امير المؤمنين عليه السلام هر گاه مى‌خواست افطار كند مى‌گفت

بِسْمِ اَللَّهِ اَللَّهُمَّ لَكَ صُمْنَا وَ عَلَى رِزْقِكَ أَفْطَرْنَا فَتَقَبَّلْ [فَتَقَبَّلْهُ] مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ اَلسَّمِيعُ اَلْعَلِيمُ

چهارم: در لقمه اول بگويد [بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ يَا وَاسِعَ اَلْمَغْفِرَةِ اِغْفِرْ لِي]

بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ يَا وَاسِعَ اَلْمَغْفِرَةِ اِغْفِرْ لِيتا خدا او را بيامرزد (و در خبر است كه: در آخر هر روز از روزهاى ماه رمضان خدا هزار هزار كس را از آتش جهنم آزاد مى‌كند پس از حق تعالى بخواه كه تو را يكى از آنها قرار دهد)

پنجم در وقت افطار سوره قدر بخواند

ششم در وقت افطار تصدق كند

و افطار دهد روزه داران را اگر چه به چند دانه خرما يا شربتى آب باشد (و از حضرت رسول صلى الله عليه و آله مروى است كه: كسى كه افطار دهد روزه دارى را از براى او خواهد بود مثل اجر آن روزه دار بدون آنكه از اجر او چيزى كم شود و هم از براى او خواهد بود مثل آن عمل نيكويى كه بجا آورد آن افطار كننده به قوه آن طعام) (و آيت الله علامه حلى در رساله سعديه از حضرت صادق عليه السلام نقل كرده كه فرمود: هر مؤمنى كه اطعام كند مؤمنى را لقمه‌اى در ماه رمضان بنويسد حق تعالى براى او اجر كسى كه سى بنده مؤمن آزاد كرده باشد و از براى او باشد نزد حق تعالى يك دعاى مستجاب)

هفتم در هر شب خواندن هزار مرتبه إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ

وارد است

هشتم در هر شب صد مرتبه حم دخان را بخواند

اگر ميسر شود

نهم سيد روايت كرده كه: هر كه اين دعا را بخواند در هر شب ماه رمضان آمرزيده شود گناهان چهل سال او [اَللَّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضَانَ]

اَللَّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضَانَ اَلَّذِي أَنْزَلْتَ فِيهِ اَلْقُرْآنَ وَ اِفْتَرَضْتَ عَلَى عِبَادِكَ فِيهِ اَلصِّيَامَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اُرْزُقْنِي حَجَّ بَيْتِكَ اَلْحَرَامِ فِي عَامِي هَذَا وَ فِي كُلِّ عَامٍ وَ اِغْفِرْ لِي تِلْكَ اَلذُّنُوبَ اَلْعِظَامَ فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُهَا غَيْرُكَ يَا رَحْمَانُ يَا عَلاَّمُ