سراج الرّضا

هفتم بخواند اين دعا را كه در اقبال است: يَا بَاطِناً فِي ظُهُورِهِ

باب دوم: اعمال ماه‌ها — مطلب اول در اعمال مشتركه اين ماه است

مفاتیح الجنان

هفتم بخواند اين دعا را كه در اقبال است: [يَا بَاطِناً فِي ظُهُورِهِ]

يَا بَاطِناً فِي ظُهُورِهِ وَ يَا ظَاهِراً فِي بُطُونِهِ وَ يَا بَاطِناً لَيْسَ يَخْفَى وَ يَا ظَاهِراً لَيْسَ يُرَى يَا مَوْصُوفاً لاَ يَبْلُغُ بِكَيْنُونَتِهِ مَوْصُوفٌ وَ لاَ حَدٌّ مَحْدُودٌ وَ يَا غَائِباً [غَائِبُ] غَيْرَ مَفْقُودٍ وَ يَا شَاهِداً [شَاهِدُ] غَيْرَ مَشْهُودٍ يُطْلَبُ فَيُصَابُ وَ لاَ يَخْلُو [لَمْ يَخْلُ] مِنْهُ اَلسَّمَاوَاتُ وَ اَلْأَرْضُ وَ مَا بَيْنَهُمَا طُرْفَةَ [طَرْفَةَ] عَيْنٍ لاَ يُدْرَكُ بِكَيْفٍ [بِكَيْفَ] وَ لاَ يُؤَيَّنُ بِأَيْنٍ [بِأَيْنَ] وَ لاَ بِحَيْثٍ [بِحَيْثُ] أَنْتَ نُورُ اَلنُّورِ وَ رَبُّ اَلْأَرْبَابِ أَحَطْتَ بِجَمِيعِ اَلْأُمُورِ سُبْحَانَ مَنْ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَ هُوَ اَلسَّمِيعُ اَلْبَصِيرُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ هَكَذَا وَ لاَ هَكَذَا غَيْرُهُپس دعا مى‌كنى به آنچه بخواهى

هشتم آنكه غير از غسل اول شب غسلى نيز در آخر شب كند

و بدان كه از براى غسل و احياء اين شب و زيارت امام حسين عليه السلام و صد ركعت نماز فضيلت بسيار و تاكيد شده (شيخ در تهذيب روايت كرده از ابو بصير از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود: در شبى كه اميد مى‌رود شب قدر باشد صد ركعت نماز كن بخوان در هر ركعتقُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌرا ده مرتبه گفت گفتم فدايت شوم اگر قوت نداشته باشم ايستاده بجا آورم فرمود نشسته بجا آور گفتم اگر قوت نداشته باشم نشسته بجا آورم فرمود بجا آور به همان حالى كه به قفا خفته‌اى در فراش خود) (و از دعائم الاسلام روايت است كه: حضرت رسول صلى الله عليه و آله در دهه آخر ماه رمضان رختخواب خود را جمع مى‌كرد و كمر خود را محكم مى‌بست براى عبادت و در شب بيست و سوم اهل خود را بيدار مى‌كرد و آنها را كه خواب ربوده بود آب به صورتشان مى‌پاشيد) و حضرت فاطمه صلوات الله عليها نمى‌گذاشت در اين شب احدى از اهلش بخوابد و علاج مى‌فرمود خواب آنها را به كمى طعام و مهيا مى‌كرد آنها را براى احياء آن شب از روز يعنى امر مى‌فرمود كه روز را خواب و استراحت كنند كه شب خوابشان نبرد و احيا بدارند و مى‌فرمود كه محروم كسى است كه از خير امشب محروم بماند (و روايت شده كه: حضرت صادق عليه السلام سخت مريض شده بود چون شب بيست و سوم ماه رمضان شد موالى خود را امر فرمود كه حركتش دادند به مسجد بردند و آن شب را در مسجد بود تا به صبح) علامه مجلسى رحمة الله عليه فرموده كه هر مقدار قرآن كه ممكن باشد در اين شب بخواند و دعاهاى صحيفه كامله را بخواند خصوصا دعاى مكارم الاخلاق [60]و دعاى توبه [61]و روزهاى اين شبها را نيز بايد حرمت داشت و به عبادت و تلاوت و دعا بسر آورد زيرا كه در احاديث معتبره وارد شده است كه روز قدر در فضيلت مثل شب قدر است

این متن در نسخه چاپی: صفحه ۲۳۵–۲۳۶

منبع: كليات مفاتيح الجنان، شیخ عباس قمی — کتابخانه مدرسه فقاهت