دهم بخواند دعاى ندبه را

دهم بخواند دعاى ندبه را

كه بعد از اين بيايد إن شاء الله تعالى [74]و سيد بن طاوس فرموده كه چون از دعا فارغ شود به سجده رود و بگويد:

أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ حَرُّهَا لاَ يُطْفَى وَ جَدِيدُهَا لاَ يَبْلَى وَ عَطْشَانُهَا لاَ يَرْوَىپس بگذارد گونه راست را و بگويد

إِلَهِي لاَ تُقَلِّبْ وَجْهِي فِي اَلنَّارِ بَعْدَ سُجُودِي وَ تَعْفِيرِي لَكَ بِغَيْرِ مَنٍّ مِنِّي عَلَيْكَ بَلْ لَكَ اَلْمَنُّ عَلَيَّپس بگذارد گونه چپ را و بگويد

اِرْحَمْ مَنْ أَسَاءَ وَ اِقْتَرَفَ وَ اِسْتَكَانَ وَ اِعْتَرَفَپس برگردد به حال سجده و بگويد

إِنْ كُنْتُ بِئْسَ اَلْعَبْدُ فَأَنْتَ نِعْمَ اَلرَّبُّ عَظُمَ اَلذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْيَحْسُنِ اَلْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ يَا كَرِيمُپس بگويد

اَلْعَفْوَ اَلْعَفْوَصد مرتبه آنگاه سيد فرموده و لا تقطع يومك هذا باللعب و الإهمال و أنت لا تعلم أ مردود أم مقبول الأعمال فإن رجوت القبول فقابل ذلك بالشكر الجميل و إن خفت الرد فكن أسير الحزن الطويل

روز بيست و پنجم سنه صد و چهل و هشت به قول بعضى وفات امام جعفر صادق عليه السلام

واقع شده و بعضى روز وفات را نيمه رجب گفته‌اند و سبب وفات آن حضرت زهرى بوده كه در انگور به آن حضرت خورانيده بودند (و روايت شده كه: چون هنگام وفات آن حضرت شد چشمهاى خود را گشود و فرمود كه خويشان مرا جمع كنيد چون همه جمع شدند بسوى ايشان نظر كرد و فرمود شفاعت ما نمى‌رسد به كسى كه نماز را سبك بشمارد و اعتنا به شأن او ننمايد)