روز بيستم روز اربعين
و بقول شيخين روز رجوع حرم امام حسين عليه السلام است از شام به مدينه و روز ورود جابر بن عبد الله أنصاري است به كربلاء به جهت زيارت امام حسين عليه السلام و او اول زائر آن حضرت است و زيارت آن حضرت در اين روز مستحب است (و از حضرت عسكرى عليه السلام روايت شده كه فرمود: علامات مؤمن پنج چيز است پنجاه و يك ركعت نماز فريضه و نافله در شب و روز گزاردن و زيارت اربعين كردن و انگشتر بر دست راست كردن و جبين را در سجده بر خاك گذاشتن وبِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِرا بلند گفتن) و شيخ در تهذيب و مصباح زيارت مخصوصه اين روز را از حضرت صادق عليه السلام نقل كرده و ما إن شاء الله آن را در باب زيارات نقل خواهيم نمود [109]
روز بيست و هشتم سنه يازدهم روز وفات حضرت خاتم الانبياء صلى الله عليه و آله است
و روز وفات روز دوشنبه بوده بالاتفاق و در وقت وفات سنين عمر مباركش به شصت و سه رسيده بود چهل سال از سن شريفش گذشته بود كه وحى بر حضرتش نازل شد و بعد از آن سيزده سال در مكه مردم را دعوت به خداپرستى نمود و پنجاه و سه سال داشت كه به مدينه هجرت فرمود و در سال دهم هجرت وفات فرمود و أمير المؤمنين عليه السلام متوجه غسل و حنوط آن حضرت شد و بعد از تغسيل و تكفين بر آن جناب نماز گزارد پس دسته دسته اصحاب آمدند و بدون امام بر آن حضرت نماز گزاردند و حضرت أمير المؤمنين عليه السلام آن جناب را در حجره طاهره در همان محلى كه از دنيا رفته بود مدفون ساخت (از أنس بن مالك روايت است كه: چون از دفن پيغمبر صلى الله عليه و آله فارغ شديم حضرت فاطمه عليها السلام سوى من آمد و گفت اى انس چگونه نفس شما همراهى كرد كه خاك به صورت پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله بريزيد پس گريست و فرمود
يَا أَبَتَاهْ أَجَابَ رَبّاً دَعَاهُ يَا أَبَتَاهْ مِن رَبِّهِ مَا أَدْنَاهُإلخ) و لنعم ما قيلاى دو جهان زير زمين از چه‌اىخاك نه‌اى خاك‌نشين از چه‌اى (و به روايت معتبر است كه: آن مخدره مشتى از خاك پاك آن قبر مطهر گرفت و بر ديدگان گذاشت و گفت
مَا ذَا عَلَى اَلْمُشْتَمِّ تُرْبَةَ أَحْمَدَ) (و شيخ يوسف شامى در در النظيم نقل كرده كه: آن حضرت اين اشعار را در مرثيه پدر فرموده
قُلْ لِلْمُغَيَّبِ تَحْتَ أَثْوَابِ [أَطْبَاقِ] اَلثَّرَى إِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ صَرْخَتِي وَ نِدَائِيَا صُبَّتْ عَلَيَّ مَصَائِبُ لَوْ أَنَّهَاصُبَّتْ عَلَى اَلْأَيَّامِ صِرْنَ لَيَالِيَا قَدْ كُنْتُ ذَاتَ حِمًى بِظِلِّ مُحَمَّدٍ لاَ أَخْشَ مِنْ ضَيْمٍ وَ كَانَ حِمَالِيَافَالْيَوْمَ أَخْضَعُ لِلذَّلِيلِ وَ أَتَّقِي ضَيْمِي وَ أَدْفَعُ ظَالِمِي بِرِدَائِيَا فَإِذَا بَكَتْ قُمْرِيَّةٌ فِي لَيْلِهَاشَجَناً عَلَى غُصْنٍ بَكَيْتُ صَبَاحِيَا فَلَأَجْعَلَنَّ اَلْحُزْنَ بَعْدَكَ مُونِسِي وَ لَأَجْعَلَنَّ اَلدَّمْعَ فِيكَ وِشَاحِيَا) روز آخر ماه سنه دويست و سه به قول شيخ طبرسى و ابن أثير شهادت امام رضا عليه السلام واقع شده به انگور مسموم سن مباركش به پنجاه و پنج رسيده بود و قبر شريفش واقع شده در خانه حميد بن قحطبة در قريه سناباد از ارض طوس و در آن خانه است قبر رشيد نيز