مقصد اول در فضيلت زيارت آن حضرت است
بدان كه فضيلت زيارت امام حسين عليه السلام از حيطه بيان بيرون است و در اخبار بسيار وارد شده كه معادل حج و عمره و جهاد بلكه بالاتر و افضل است به درجات و باعث مغفرت و خفت حساب و رفع درجات و اجابت دعوات و موجب طول عمر و حفظ بدن و مال و زيادتى روزى و برآمدن حاجات و رفع هموم و كربات است و ترك آن سبب نقصان دين و ايمان و ترك حق بزرگى از حقوق پيغمبر صلى الله عليه و آله است و كمتر ثوابى كه به زاير آن قبر شريف رسد آن است كه گناهانش آمرزيده شود و آنكه حق تعالى جان و مالش را حفظ كند تا او را به اهل خود برگرداند و چون روز قيامت شود حق تعالى او را حافظتر خواهد بود از دنيا و در روايات بسيار است كه زيارت آن حضرت غم را زايل مى‌كند و شدت جان كندن و هول قبر را برطرف مى‌كند و آنكه هر مالى كه در راه زيارت آن حضرت خرج شود حساب مى‌شود براى او هر درهمى به هزار درهم بلكه به ده هزار درهم و چون رو به قبر آن حضرت برود چهار هزار ملك استقبال او مى‌كنند و چون برمى‌گردد مشايعت او مى‌نمايند و آنكه پيغمبران و اوصياى ايشان و ائمه معصومين و ملائكه سلام الله عليهم أجمعين به زيارت آن حضرت مى‌آيند و دعا براى زوار آن حضرت مى‌كنند و ايشان را بشارتها مى‌دهند و حق تعالى نظر رحمت مى‌فرمايد بسوى زايرين امام حسين عليه السلام بيش از اهل عرفات و آنكه هر كسى در روز قيامت آرزو مى‌كند كه كاش زوار آن حضرت بود از بس كه مشاهده مى‌كند از كرامت و بزرگوارى ايشان در آن روز و روايات در اين باب بى حد است و ما در ضمن زيارات مخصوصه اشاره به پاره‌اى از فضيلت زيارت آن حضرت خواهيم نمود و در اينجا اكتفا مى‌كنيم به ذكر يك روايت (410 ابن قولويه و كلينى و سيد بن طاوس و ديگران روايت كرده‌اند به سندهاى معتبره از ثقه جليل القدر معاوية بن وهب بجلى كوفى كه گفت: يك وقتى به خدمت حضرت امام جعفر صادق عليه السلام رفتم ديدم آن حضرت را كه در مصلاى خويش مشغول نماز است نشستم تا نمازش تمام شد پس شنيدم كه مناجات مى‌كرد با پروردگار خود و مى‌گفت اى خداوندى كه مخصوص گردانيده‌اى ما را به كرامت و وعده داده‌اى ما را شفاعت و علوم رسالت را به ما داده‌اى و ما را وارث پيغمبران گردانيده‌اى و ختم كرده به ما امتهاى گذشته را و ما را مخصوص به وصيت پيغمبر گردانيده‌اى و علم گذشته و آينده را به ما عطا كرده‌اى و دلهاى مردم را بسوى ما مايل گردانيده‌اى
اِغْفِرْ لِي وَ لِإِخْوَانِي وَ زُوَّارِ قَبْرِ أَبِي اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِمَابيامرز مرا و برادران مرا و زيارت كنندگان قبر ابى عبد الله الحسين عليه السلام را آنان كه خرج كرده‌اند مالهاى خود را و بيرون آورده‌اند از شهرها بدنهاى خود را براى رغبت در نيكى ما و اميد ثوابهاى تو در صله ما و براى شاد گردانيدن پيغمبر تو و اجابت نمودن ايشان امر ما را و براى خشمى كه بر دشمنان داخل كرده‌اند و مراد ايشان خوشنودى تو است پس مكافات ده ايشان را از جانب ما به خوشنودى و حفظ كن ايشان را در شب و روز و خليفه ايشان باش در اهل و اولاد ايشان كه در وطن خود گذاشته‌اند به خلافت نيكو و رفيق ايشان باش و دفع كن از ايشان شر هر جبار معاندى را و هر ضعيف و شديد از خلقت را و شر شياطين جن و انس را و بده بر ايشان زياده از آنچه اميد دارند از تو در دور شدن از وطنهاى خود و در اختيار كردن ايشان ما را بر فرزندان و اهالى و خويشان خود خداوندا دشمنان ما عيب كردند بر ايشان بيرون آمدن ايشان را به زيارت ما پس اين مانع نشد ايشان را از عزم كردن و بيرون آمدن بسوى ما از روى مخالفت ايشان
فَارْحَمْ تِلْكَ اَلْوُجُوهَ اَلَّتِي غَيَّرَتْهَا اَلشَّمْسُ وَ اِرْحَمْ تِلْكَ اَلْخُدُودَ اَلَّتِي تُقَلَّبُ عَلَى قَبْرِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُپس رحم كن آن روها را كه آفتاب متغير گردانيده است و رحم كن گونه‌هاى روى ايشان را كه مى‌گردانند و مى‌مالند بر قبر امام حسين عليه السلام و رحم كن آن ديده‌ها را كه گريه‌شان جارى شد از ترحم بر ما و رحم كن آن دلها را كه جزع كرده‌اند و سوخته‌اند از براى مصيبت ما و رحم كن آن فغانها را كه در مصيبت ما بلند كرده‌اند خداوندا آن جانها و آن بدنها را بتو مى‌سپارم تا سيراب گردانى ايشان را از حوض كوثر در روز تشنگى و پيوسته آن حضرت به اين نحو دعا مى‌كرد در سجده پس چون فارغ شد گفتم آن دعا كه من از شما شنيدم اگر در حق كسى مى‌كرديد كه خدا را نمى‌شناخت گمان داشتم كه آتش جهنم به او نرسد هرگز و الله كه آرزو كردم كه زيارت آن حضرت كرده بودم و حج نكرده بودم حضرت فرمود كه چه بسيار نزديكى تو به آن حضرت چه مانع است ترا از زيارت اى معاويه ترك زيارت مكن گفتم فداى تو شوم نمى‌دانستم كه اين قدر فضيلت دارد فرمود كه اى معاويه آنها كه براى زيارت كنندگان آن حضرت دعا مى‌كنند در آسمان زياده از آنهايند كه دعا مى‌كنند براى ايشان در زمين ترك مكن زيارت آن حضرت را از براى خوف از احدى كه هر كه از براى خوف ترك زيارت كند آن‌قدر حسرت برد كه آرزو كند كه كاش آن‌قدر مى‌ماندم نزد قبر آن حضرت كه در آنجا مدفون مى‌شدم آيا دوست نمى‌دارى كه خدا ببيند ترا در ميان آنها كه دعا مى‌كنند براى ايشان رسول خدا و على و فاطمه و ائمه معصومين عليهم السلام آيا نمى‌خواهى از آنها باشى كه ملائكه در قيامت با ايشان مصافحه مى‌كنند آيا نمى‌خواهى از آنها باشى كه در قيامت بيايند و هيچ گناه بر ايشان نباشد آيا نمى‌خواهى از آنها باشى كه در قيامت حضرت رسول صلى الله عليه و آله با ايشان مصافحه مى‌كند)
مقصد دوم در آدابى كه زاير حضرت سيد الشهداء عليه السلام بايد مراعات آنها را نمايد
در طريق زيارت و در آن حرم مطهر و آن چند چيز است
اول سه روز روزه دارد پيش از آنكه از خانه بيرون رود
و در روز سوم غسل كند چنانكه حضرت صادق عليه السلام به صفوان دستور العمل دادند و بيايد در ذكر زيارت هفتم و شيخ محمد بن المشهدى در مقدمات زيارت عيدين ذكر فرموده كه چون اراده كنى زيارت آن حضرت را پس سه روز روزه بدار و روز سوم غسل كن و اهل و عيال خود را بسوى خود جمع كن: و بگو
اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَوْدِعُكَ اَلْيَوْمَ نَفْسِي وَ أَهْلِي وَ مَالِي وَ وُلْدِي وَ كُلَّ مَنْ كَانَ مِنِّي بِسَبِيلٍ اَلشَّاهِدَ مِنْهُمْ وَ اَلْغَائِبَ اَللَّهُمَّ اِحْفَظْنَا [بِحِفْظِكَ] بِحِفْظِ اَلْإِيمَانِ وَ اِحْفَظْ عَلَيْنَا اَللَّهُمَّ اِجْعَلْنَا فِي حِرْزِكَ وَ لاَ تَسْلُبْنَا نِعْمَتَكَ وَ لاَ تُغَيِّرْ مَا بِنَا مِنْ نِعْمَةٍ وَ عَافِيَةٍ وَ زِدْنَا مِنْ فَضْلِكَ إِنّٰا إِلَيْكَ رٰاغِبُونَآنگاه از منزل خود بيرون برو با حال خشوع و بسيار بگو
لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِو ثناى خداوند و صلوات بر پيغمبر و آل او صلوات الله عليهم بفرست و راه بيفت به آرامى و وقار (و روايت شده كه: حق تعالى خلق مى‌كند از عرق زوار قبر امام حسين عليه السلام از هر عرقى هفتاد هزار ملك كه تسبيح مى‌كنند خداى تعالى را و استغفار مى‌كنند براى او و براى زوار امام حسين عليه السلام تا آنكه روز قيامت برپا شود)