زيارت اول
شيخ كلينى در كافى به سند خود روايت كرده از حسين بن ثوير كه گفت: من و يونس بن ظبيان و مفضل بن عمر و ابو سلمه سراج نشسته بوديم نزد حضرت ابى عبد الله جعفر بن محمد عليهما السلام و سخنگو در ميان ما يونس بود كه سنش از همه ما بزرگتر بود پس به حضرت عرض كرد فدايت شوم من حاضر مى‌شوم در مجلس اين قوم يعنى اولاد عباس پس چه بگويم فرمود هر گاه حاضر شدى و ما را بياد آوردى پس بگو
اَللَّهُمَّ أَرِنَا اَلرَّخَاءَ وَ اَلسُّرُورَكه آنچه مى‌خواهى از ثواب يا رجوع در رجعت خواهى دريافت گفت گفتم فدايت شوم من بسيار شود كه امام حسين عليه السلام را ياد كنم پس در آن‌وقت چه بگويم فرمود كه سه مرتبه بگو
صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِكه سلام مى‌رسد به آن حضرت از نزديك و دور پس حضرت فرمود زمانى كه حضرت ابو عبد الله الحسين شهيد شد گريه كرد بر آن حضرت آسمانهاى هفتگانه و هفت زمين و آنچه در آنها و آنچه در ما بين آنها است و هر كه در بهشت و در آتش است از مخلوق پروردگار ما و آنچه ديده مى‌شود و آنچه ديده نمى‌شود همه گريستند بر ابى عبد الله الحسين عليه السلام مگر سه چيز كه گريه نكرد بر آن حضرت گفتم فدايت شوم آن سه چيز كدام است فرمود نگريست بر آن حضرت بصره و نه دمشق و نه آل عثمان گفتم فداى تو شوم مى‌خواهم به زيارت آن حضرت بروم پس چه بگويم و چه بكنم فرمود چون به زيارت آن حضرت روى پس غسل كن در كنار فرات پس بپوش جامه‌هاى پاك خود را پس با پاى برهنه روانه شو پس به درستى كه تو در حرمى هستى از حرمهاى خدا و حرم رسول خدا و بسيار بگو در وقت رفتن
اَللَّهُ أَكْبَرُ وَ لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَ سُبْحٰانَ اَللّٰهِو هر ذكرى كه متضمن تمجيد و تعظيم حق تعالى باشد و صلوات بفرست بر محمد و اهلبيت او تا آنكه برسى به در حائر پس بگو
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اَللَّهِ وَ اِبْنَ حُجَّتِهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ يَا مَلاَئِكَةَ اَللَّهِ وَ زُوَّارَ قَبْرِ اِبْنِ نَبِيِّ اَللَّهِپس ده گام بردار پس بايست و سى مرتبه بگو
اَللَّهُ أَكْبَرُپس برو به جانب قبر از پيش رو و مقابل كن روى خود را با روى آن حضرت و قرار ده قبله را ما بين دو كتف خود يعنى پشت به قبله باش پس بگو
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اَللَّهِ وَ اِبْنَ حُجَّتِهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا قَتِيلَ اَللَّهِ وَ اِبْنَ قَتِيلِهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا ثَارَ اَللَّهِ وَ اِبْنَ ثَارِهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا وِتْرَ اَللَّهِ اَلْمَوْتُورَ فِي اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضِ أَشْهَدُ أَنَّ دَمَكَ سَكَنَ فِي اَلْخُلْدِ وَ اِقْشَعَرَّتْ لَهُ أَظِلَّةُ اَلْعَرْشِ وَ بَكَى لَهُ جَمِيعُ اَلْخَلاَئِقِ وَ بَكَتْ لَهُ اَلسَّمَاوَاتُ اَلسَّبْعُ وَ اَلْأَرَضُونَ اَلسَّبْعُ وَ مَا فِيهِنَّ وَ مَا بَيْنَهُنَّ وَ مَنْ يَتَقَلَّبُ فِي اَلْجَنَّةِ وَ اَلنَّارِ مِنْ خَلْقِ رَبِّنَا وَ مَا يُرَى وَ مَا لاَ يُرَى أَشْهَدُ أَنَّكَ حُجَّةُ اَللَّهِ وَ اِبْنُ حُجَّتِهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ قَتِيلُ اَللَّهِ وَ اِبْنُ قَتِيلِهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ ثَارُ اَللَّهِ وَ اِبْنُ ثَارِهِ [ثَائِرُ اَللَّهِ فِي اَلْأَرْضِ وَ اِبْنُ ثَائِرِهِ] وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ وِتْرُ اَللَّهِ اَلْمَوْتُورُ فِي اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَ نَصَحْتَ وَ وَفَيْتَ وَ أَوْفَيْتَ وَ جَاهَدْتَ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ وَ مَضَيْتَ لِلَّذِي كُنْتَ عَلَيْهِ شَهِيداً وَ مُسْتَشْهِداً وَ شَاهِداً وَ مَشْهُوداً أَنَا عَبْدُ اَللَّهِ وَ مَوْلاَكَ وَ فِي طَاعَتِكَ وَ اَلْوَافِدُ إِلَيْكَ أَلْتَمِسُ كَمَالَ اَلْمَنْزِلَةِ عِنْدَ اَللَّهِ وَ ثَبَاتَ اَلْقَدَمِ فِي اَلْهِجْرَةِ إِلَيْكَ وَ اَلسَّبِيلَ اَلَّذِي لاَ يُخْتَلَجُ دُونَكَ مِنَ اَلدُّخُولِ فِي كَفَالَتِكَ اَلَّتِي أُمِرْتَ [أَمَرْتَ] بِهَا مَنْ أَرَادَ اَللَّهَ بَدَأَ بِكُمْ بِكُمْ يُبَيِّنُ اَللَّهُ اَلْكَذِبَ وَ بِكُمْ يُبَاعِدُ اَللَّهُ اَلزَّمَانَ اَلْكَلِبَ وَ بِكُمْ فَتَحَ اَللَّهُ وَ بِكُمْ يَخْتِمُ اَللَّهُ وَ بِكُمْ يَمْحُوا مٰا يَشٰاءُ وَ [بِكُمْ] يُثْبِتُ وَ بِكُمْ يَفُكُّ اَلذُّلَّ مِنْ رِقَابِنَا وَ بِكُمْ يُدْرِكُ اَللَّهُ تِرَةَ كُلِّ مُؤْمِنٍ يُطْلَبُ بِهَا وَ بِكُمْ تُنْبِتُ اَلْأَرْضُ أَشْجَارَهَا وَ بِكُمْ تُخْرِجُ اَلْأَرْضُ ثِمَارَهَا وَ بِكُمْ تُنْزِلُ اَلسَّمَاءُ قَطْرَهَا وَ رِزْقَهَا وَ بِكُمْ يَكْشِفُ اَللَّهُ اَلْكَرْبَ وَ بِكُمْ يُنَزِّلُ اَللَّهُ اَلْغَيْثَ وَ بِكُمْ تُسَبِّحُ [تَسِيخُ] اَلْأَرْضُ اَلَّتِي تَحْمِلُ أَبْدَانَكُمْ وَ تَسْتَقِرُّ جِبَالُهَا عَنْ [عَلَى] مَرَاسِيهَا إِرَادَةُ اَلرَّبِّ فِي مَقَادِيرِ أُمُورِهِ تَهْبِطُ إِلَيْكُمْ وَ تَصْدُرُ مِنْ بُيُوتِكُمْ وَ اَلصَّادِرُ عَمَّا فُصِّلَ مِنْ أَحْكَامِ اَلْعِبَادِ لُعِنَتْ أُمَّةٌ قَتَلَتْكُمْ وَ أُمَّةٌ خَالَفَتْكُمْ وَ أُمَّةٌ جَحَدَتْ وِلاَيَتَكُمْ وَ أُمَّةٌ ظَاهَرَتْ عَلَيْكُمْ وَ أُمَّةٌ شَهِدَتْ وَ لَمْ تُسْتَشْهَدْ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ اَلَّذِي جَعَلَ اَلنَّارَ مَأْوَاهُمْ وَ بِئْسَ وِرْدُ اَلْوَارِدِينَ وَ بِئْسَ اَلْوِرْدُ اَلْمَوْرُودُ وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ اَلْعٰالَمِينَپس بگو سه مرتبه
وَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِپس سه مرتبه بگو
أَنَا إِلَى اَللَّهِ مِمَّنْ خَالَفَكَ بَرِيءٌپس بر مى‌خيزى مى‌روى نزد قبر فرزند آن حضرت على بن الحسين عليهما السلام كه در نزد پاى پدرش مدفون است پس مى‌گويى
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا اِبْنَ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا اِبْنَ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا اِبْنَ خَدِيجَةَ وَ فَاطِمَةَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْكَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْكَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْكَ لَعَنَ اَللَّهُ مَنْ قَتَلَكَمى‌گويى اين را سه مرتبه و سه مرتبه
إِنَّا [أَنَا] إِلَى اَللَّهِ مِنْهُمْ بَرِيءٌپس برمى‌خيزى و اشاره مى‌كنى بدست خود بسوى شهداء رضي الله عنهم و مى‌گويى
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ فُزْتُمْ وَ اَللَّهِ فُزْتُمْ وَ اَللَّهِ فُزْتُمْ وَ اَللَّهِ فَلَيْتَ أَنِّي مَعَكُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماًپس برمى‌گردى و مى‌گردانى قبر ابو عبد الله عليه السلام را مقابل خود يعنى پشت قبر مطهر مى‌ايستى و شش ركعت نماز مى‌گزارى و چون چنين كردى زيارتت تمام شد پس اگر خواستى برگردى برگرد مؤلف گويد كه شيخ طوسى در تهذيب و صدوق در كتاب من لا يحضره الفقيه نيز اين زيارت را نقل فرموده‌اند و شيخ صدوق فرموده كه من در كتاب مزار و مقتل انواعى از زيارات نقل كردم و براى اين كتاب اين زيارت را اختيار كردم زيرا كه آن باعتبار روايت اصح زيارت است نزد من و همين زيارت شريف ما را كافى و وافى است انتهى