Seraj al-Reza

Page 374

Juz 19، Ash-Shu'ara

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ١٦٠

قوم لوط فرستادگان (خدا) را تکذیب کردند،

شعراء 160

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ١٦١

هنگامی که برادرشان لوط به آنان گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟

شعراء 161

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ١٦٢

من برای شما پیامبری امین هستم

شعراء 162

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٦٣

پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید

شعراء 163

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ١٦٤

من در برابر این دعوت، اجری از شما نمی‌طلبم، اجر من فقط بر پروردگار عالمیان است

شعراء 164

أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ١٦٥

آیا در میان جهانیان، شما به سراغ جنس ذکور می‌روید (و همجنس بازی می‌کنید، آیا این زشت و ننگین نیست؟)

شعراء 165

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ١٦٦

و همسرانی را که پروردگارتان برای شما آفریده است رها می‌کنید؟! (حقّاً) شما قوم تجاوزگری هستید!»

شعراء 166

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ١٦٧

گفتند: «ای لوط! اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود!»

شعراء 167

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ١٦٨

گفت: «من دشمن سرسخت اعمال شما هستم

شعراء 168

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ١٦٩

پروردگارا! من و خاندانم را از آنچه اینها انجام می‌دهند رهایی بخش!»

شعراء 169

فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ١٧٠

ما او و تمامی خاندانش را نجات دادیم،

شعراء 170

إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ١٧١

جز پیرزنی که در میان بازماندگان بود

شعراء 171

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ١٧٢

سپس دیگران را هلاک کردیم

شعراء 172

وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ١٧٣

و بارانی (از سنگ) بر آنها فرستادیم؛ چه باران بدی بود باران انذارشدگان

شعراء 173

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ١٧٤

در این (ماجرای قوم لوط و سرنوشت شوم آنها) آیتی است؛ امّا بیشترشان مؤمن نبودند

شعراء 174

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ١٧٥

و پروردگار تو عزیز و رحیم است

شعراء 175

كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ١٧٦

اصحاب ایکه [= شهری نزدیک مدین‌] رسولان (خدا) را تکذیب کردند،

شعراء 176

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ١٧٧

هنگامی که شعیب به آنها گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟

شعراء 177

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ١٧٨

مسلّماً من برای شما پیامبری امین هستم

شعراء 178

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٧٩

پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید

شعراء 179

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ١٨٠

من در برابر این دعوت، پاداشی از شما نمی‌طلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالمیان است

شعراء 180

۞أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ١٨١

حق پیمانه را ادا کنید (و کم فروشی نکنید)، و دیگران را به خسارت نیفکنید

شعراء 181

وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ١٨٢

و با ترازوی صحیح وزن کنید

شعراء 182

وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ١٨٣

و حق مردم را کم نگذارید، و در زمین تلاش برای فساد نکنید

شعراء 183