سراج الرّضا

صفحه ۳۷۶

جزء ۱۹، شعراء

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ٢٠٧

این تمتع و بهره‌گیری از دنیا برای آنها سودی نخواهد داشت

شعراء ۲۰۷

وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ٢٠٨

ما هیچ شهر و دیاری را هلاک نکردیم مگر اینکه انذارکنندگانی (از پیامبران الهی) داشتند

شعراء ۲۰۸

ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ٢٠٩

تا متذکّر شوند؛ و ما هرگز ستمکار نبودیم! (که بدون اتمام حجّت مجازات کنیم)

شعراء ۲۰۹

وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ٢١٠

شیاطین و جنیّان (هرگز) این آیات را نازل نکردند

شعراء ۲۱۰

وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ٢١١

و برای آنها سزاوار نیست؛ و قدرت ندارند

شعراء ۲۱۱

إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ٢١٢

آنها از استراق سمع (و شنیدن اخبار آسمانها) برکنارند

شعراء ۲۱۲

فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ٢١٣

(ای پیامبر!) هیچ معبودی را با خداوند مخوان، که از معذّبین خواهی بود

شعراء ۲۱۳

وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ٢١٤

و خویشاوندان نزدیکت را انذار کن

شعراء ۲۱۴

وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ٢١٥

و بال و پر خود را برای مؤمنانی که از تو پیروی می‌کنند بگستر

شعراء ۲۱۵

فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ٢١٦

اگر تو را نافرمانی کنند بگو: «من از آنچه شما انجام می‌دهید بیزارم!»

شعراء ۲۱۶

وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ٢١٧

و بر خداوند عزیز و رحیم توکّل کن

شعراء ۲۱۷

ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ٢١٨

همان کسی که تو را به هنگامی که (برای عبادت) برمی‌خیزی می‌بیند؛

شعراء ۲۱۸

وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّـٰجِدِينَ٢١٩

و (نیز) حرکت تو را در میان سجده‌کنندگان

شعراء ۲۱۹

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ٢٢٠

اوست خدای شنوا و دانا

شعراء ۲۲۰

هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ٢٢١

آیا به شما خبر دهم که شیاطین بر چه کسی نازل می‌شوند؟

شعراء ۲۲۱

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٖ٢٢٢

آنها بر هر دروغگوی گنهکار نازل می‌گردند؛

شعراء ۲۲۲

يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ٢٢٣

آنچه را می‌شنوند (به دیگران) القا می‌کنند؛ و بیشترشان دروغگو هستند

شعراء ۲۲۳

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ٢٢٤

(پیامبر اسلام شاعر نیست؛) شاعران کسانی هستند که گمراهان از آنان پیروی می‌کنند

شعراء ۲۲۴

أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادٖ يَهِيمُونَ٢٢٥

آیا نمی‌بینی آنها در هر وادی سرگردانند؟

شعراء ۲۲۵

وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ٢٢٦

و سخنانی می‌گویند که (به آنها) عمل نمی‌کنند؟

شعراء ۲۲۶

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبٖ يَنقَلِبُونَ٢٢٧

مگر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام می‌دهند و خدا را بسیار یاد می کنند، و به هنگامی که مورد ستم واقع می‌شوند به دفاع از خویشتن (و مؤمنان) برمی‌خیزند (و از شعر در این راه کمک می‌گیرند)؛ آنها که ستم کردند به زودی می‌دانند که بازگشتشان به کجاست

شعراء ۲۲۷