Seraj al-Reza

Page 376

Juz 19، Ash-Shu'ara

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ٢٠٧

این تمتع و بهره‌گیری از دنیا برای آنها سودی نخواهد داشت

شعراء 207

وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ٢٠٨

ما هیچ شهر و دیاری را هلاک نکردیم مگر اینکه انذارکنندگانی (از پیامبران الهی) داشتند

شعراء 208

ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ٢٠٩

تا متذکّر شوند؛ و ما هرگز ستمکار نبودیم! (که بدون اتمام حجّت مجازات کنیم)

شعراء 209

وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ٢١٠

شیاطین و جنیّان (هرگز) این آیات را نازل نکردند

شعراء 210

وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ٢١١

و برای آنها سزاوار نیست؛ و قدرت ندارند

شعراء 211

إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ٢١٢

آنها از استراق سمع (و شنیدن اخبار آسمانها) برکنارند

شعراء 212

فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ٢١٣

(ای پیامبر!) هیچ معبودی را با خداوند مخوان، که از معذّبین خواهی بود

شعراء 213

وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ٢١٤

و خویشاوندان نزدیکت را انذار کن

شعراء 214

وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ٢١٥

و بال و پر خود را برای مؤمنانی که از تو پیروی می‌کنند بگستر

شعراء 215

فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ٢١٦

اگر تو را نافرمانی کنند بگو: «من از آنچه شما انجام می‌دهید بیزارم!»

شعراء 216

وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ٢١٧

و بر خداوند عزیز و رحیم توکّل کن

شعراء 217

ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ٢١٨

همان کسی که تو را به هنگامی که (برای عبادت) برمی‌خیزی می‌بیند؛

شعراء 218

وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّـٰجِدِينَ٢١٩

و (نیز) حرکت تو را در میان سجده‌کنندگان

شعراء 219

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ٢٢٠

اوست خدای شنوا و دانا

شعراء 220

هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ٢٢١

آیا به شما خبر دهم که شیاطین بر چه کسی نازل می‌شوند؟

شعراء 221

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٖ٢٢٢

آنها بر هر دروغگوی گنهکار نازل می‌گردند؛

شعراء 222

يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ٢٢٣

آنچه را می‌شنوند (به دیگران) القا می‌کنند؛ و بیشترشان دروغگو هستند

شعراء 223

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ٢٢٤

(پیامبر اسلام شاعر نیست؛) شاعران کسانی هستند که گمراهان از آنان پیروی می‌کنند

شعراء 224

أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادٖ يَهِيمُونَ٢٢٥

آیا نمی‌بینی آنها در هر وادی سرگردانند؟

شعراء 225

وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ٢٢٦

و سخنانی می‌گویند که (به آنها) عمل نمی‌کنند؟

شعراء 226

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبٖ يَنقَلِبُونَ٢٢٧

مگر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام می‌دهند و خدا را بسیار یاد می کنند، و به هنگامی که مورد ستم واقع می‌شوند به دفاع از خویشتن (و مؤمنان) برمی‌خیزند (و از شعر در این راه کمک می‌گیرند)؛ آنها که ستم کردند به زودی می‌دانند که بازگشتشان به کجاست

شعراء 227