Page 526
Juz 27، An-Najm
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ١
سوگند به ستاره هنگامی که افول می‌کند،
مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمۡ وَمَا غَوَىٰ٢
که هرگز دوست شما [= محمّد «ص»] منحرف نشده و مقصد را گم نکرده است،
وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلۡهَوَىٰٓ٣
و هرگز از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید
إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡيٞ يُوحَىٰ٤
آنچه می‌گوید چیزی جز وحی که بر او نازل شده نیست
عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلۡقُوَىٰ٥
آن کس که قدرت عظیمی دارد [= جبرئیل امین] او را تعلیم داده است؛
ذُو مِرَّةٖ فَٱسۡتَوَىٰ٦
همان کس که توانایی فوق العاده دارد؛ او سلطه یافت
وَهُوَ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡأَعۡلَىٰ٧
در حالی که در اُفق اعلی قرار داشت
ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ٨
سپس نزدیکتر و نزدیکتر شد
فَكَانَ قَابَ قَوۡسَيۡنِ أَوۡ أَدۡنَىٰ٩
تا آنکه فاصله او (با پیامبر) به اندازه فاصله دو کمان یا کمتر بود؛
فَأَوۡحَىٰٓ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَآ أَوۡحَىٰ١٠
در اینجا خداوند آنچه را وحی کردنی بود به بنده‌اش وحی نمود
مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ١١
قلب (پاک او) در آنچه دید هرگز دروغ نگفت
أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ١٢
آیا با او درباره آنچه (با چشم خود) دیده مجادله می‌کنید؟
وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ١٣
و بار دیگر نیز او را مشاهده کرد،
عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ١٤
نزد «سدرة المنتهی»،
عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰٓ١٥
که «جنت المأوی» در آنجاست
إِذۡ يَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا يَغۡشَىٰ١٦
در آن هنگام که چیزی [= نور خیره‌کننده‌ای] سدرة المنتهی را پوشانده بود،
مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ١٧
چشم او هرگز منحرف نشد و طغیان نکرد (آنچه دید واقعیّت بود)
لَقَدۡ رَأَىٰ مِنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ١٨
او پاره‌ای از آیات و نشانه‌های بزرگ پروردگارش را دید
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّـٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ١٩
به من خبر دهید آیا بتهای «لات» و «عزّی»
وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ٢٠
و «منات» که سوّمین آنهاست (دختران خدا هستند)؟
أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ٢١
آیا سهم شما پسر است و سهم او دختر؟! (در حالی که بزعم شما دختران کم ارزش‌ترند)
تِلۡكَ إِذٗا قِسۡمَةٞ ضِيزَىٰٓ٢٢
در این صورت این تقسیمی ناعادلانه است
إِنۡ هِيَ إِلَّآ أَسۡمَآءٞ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهۡوَى ٱلۡأَنفُسُۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلۡهُدَىٰٓ٢٣
اینها فقط نامهایی است که شما و پدرانتان بر آنها گذاشته‌اید (نامهایی بی‌محتوا و اسمهایی بی مسمّا)، و هرگز خداوند دلیل و حجتی بر آن نازل نکرده؛ آنان فقط از گمانهای بی‌اساس و هوای نفس پیروی می‌کنند در حالی که هدایت از سوی پروردگارشان برای آنها آمده است
أَمۡ لِلۡإِنسَٰنِ مَا تَمَنَّىٰ٢٤
یا آنچه انسان تمنّا دارد به آن می‌رسد؟
فَلِلَّهِ ٱلۡأٓخِرَةُ وَٱلۡأُولَىٰ٢٥
در حالی که آخرت و دنیا از آن خداست
۞وَكَم مِّن مَّلَكٖ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغۡنِي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن يَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرۡضَىٰٓ٢٦
و چه بسیار فرشتگان آسمانها که شفاعت آنها سودی نمی‌بخشد مگر پس از آنکه خدا برای هر کس بخواهد و راضی باشد اجازه (شفاعت) دهد