Page 528
Juz 27، An-Najm, Al-Qamar
وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ٤٥
و اوست که دو زوج نر و مادّه را آفرید
مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ٤٦
از نطفه‌ای هنگامی که خارج می‌شود (و در رحم می‌ریزد)،
وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ٤٧
و اینکه بر خداست ایجاد عالم دیگر (تا عدالت اجرا گردد)،
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ٤٨
و اینکه اوست که بی‌نیاز کرد و سرمایه باقی بخشید،
وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ٤٩
و اینکه اوست پروردگار ستاره «شعرا»
وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ٥٠
(و آیا به انسان نرسیده است که در کتب انبیای پیشین آمده) که خداوند قوم «عاد نخستین» را هلاک کرد؟
وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ٥١
و همچنین قوم «ثمود» را، و کسی از آنان را باقی نگذارد
وَقَوۡمَ نُوحٖ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ٥٢
و نیز قوم نوح را پیش از آنها، چرا که آنان از همه ظالمتر و طغیانگرتر بودند
وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ٥٣
و نیز شهرهای زیر و رو شده (قوم لوط) را فرو کوبید،
فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ٥٤
سپس آنها را با عذاب سنگین پوشانید
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ٥٥
(بگو:) در کدام یک از نعمتهای پروردگارت تردید داری؟
هَٰذَا نَذِيرٞ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ٥٦
این (پیامبر) بیم‌دهنده‌ای از بیم‌دهندگان پیشین است
أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ٥٧
آنچه باید نزدیک شود، نزدیک شده است (و قیامت فرامی‌رسد)،
لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ٥٨
و هیچ کس جز خدا نمی‌تواند سختیهای آن را برطرف سازد
أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ٥٩
آیا از این سخن تعجّب می‌کنید،
وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ٦٠
و می‌خندید و نمی‌گریید،
وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ٦١
و پیوسته در غفلت و هوسرانی به سر می‌برید؟
فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩٦٢۩
حال که چنین است همه برای خدا سجده کنید و او را بپرستید
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
ٱقۡتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلۡقَمَرُ١
قیامت نزدیک شد و ماه از هم شکافت
وَإِن يَرَوۡاْ ءَايَةٗ يُعۡرِضُواْ وَيَقُولُواْ سِحۡرٞ مُّسۡتَمِرّٞ٢
و هرگاه نشانه و معجزه‌ای را ببینند روی گردانده، می‌گویند: «این سحری مستمر است»
وَكَذَّبُواْ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهۡوَآءَهُمۡۚ وَكُلُّ أَمۡرٖ مُّسۡتَقِرّٞ٣
آنها (آیات خدا را) تکذیب کردند و از هوای نفسشان پیروی نمودند؛ و هر امری قرارگاهی دارد
وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّنَ ٱلۡأَنۢبَآءِ مَا فِيهِ مُزۡدَجَرٌ٤
به اندازه کافی برای بازداشتن از بدیها اخبار (انبیا و امّتهای پیشین) به آنان رسیده است
حِكۡمَةُۢ بَٰلِغَةٞۖ فَمَا تُغۡنِ ٱلنُّذُرُ٥
این آیات، حکمت بالغه الهی است؛ امّا انذارها (برای افراد لجوج) فایده نمی‌دهد
فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡۘ يَوۡمَ يَدۡعُ ٱلدَّاعِ إِلَىٰ شَيۡءٖ نُّكُرٍ٦
بنابر این از آنها روی بگردان، و روزی را به یاد آور که دعوت کننده الهی مردم را به امر وحشتناکی دعوت می‌کند (دعوت به حساب اعمال)