Page 564
Juz 29، Al-Mulk, Al-Qalam
فَلَمَّا رَأَوۡهُ زُلۡفَةٗ سِيٓـَٔتۡ وُجُوهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَقِيلَ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَدَّعُونَ٢٧
هنگامی که آن (وعده الهی) را از نزدیک می‌بینند، صورت کافران زشت و سیاه می‌گردد، و به آنها گفته می‌شود: «این همان چیزی است که تقاضای آن را داشتید»
قُلۡ أَرَءَيۡتُمۡ إِنۡ أَهۡلَكَنِيَ ٱللَّهُ وَمَن مَّعِيَ أَوۡ رَحِمَنَا فَمَن يُجِيرُ ٱلۡكَٰفِرِينَ مِنۡ عَذَابٍ أَلِيمٖ٢٨
بگو: «به من خبر دهید اگر خداوند مرا و تمام کسانی را که با من هستند هلاک کند، یا مورد ترحّم قرار دهد، چه کسی کافران را از عذاب دردناک پناه می‌دهد؟!»
قُلۡ هُوَ ٱلرَّحۡمَٰنُ ءَامَنَّا بِهِۦ وَعَلَيۡهِ تَوَكَّلۡنَاۖ فَسَتَعۡلَمُونَ مَنۡ هُوَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ٢٩
بگو: «او خداوند رحمان است، ما به او ایمان آورده و بر او توکّل کرده‌ایم؛ و بزودی می‌دانید چه کسی در گمراهی آشکار است!»
قُلۡ أَرَءَيۡتُمۡ إِنۡ أَصۡبَحَ مَآؤُكُمۡ غَوۡرٗا فَمَن يَأۡتِيكُم بِمَآءٖ مَّعِينِۭ٣٠
بگو: «به من خبر دهید اگر آبهای (سرزمین) شما در زمین فرو رود، چه کسی می‌تواند آب جاری و گوارا در دسترس شما قرار دهد؟!»
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ١
ن، سوگند به قلم و آنچه مینویسند،
مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونٖ٢
که به نعمت پروردگارت تو مجنون نیستی،
وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونٖ٣
و برای تو پاداشی عظیم و همیشگی است
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٖ٤
و تو اخلاق عظیم و برجسته‌ای داری
فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ٥
و بزودی تو می‌بینی و آنان نیز می‌بینند،
بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ٦
که کدام یک از شما مجنونند
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ٧
پروردگارت بهتر از هر کس می‌داند چه کسی از راه او گمراه شده، و هدایت‌یافتگان را نیز بهتر می‌شناسد
فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ٨
حال که چنین است از تکذیب‌کنندگان اطاعت مکن
وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ٩
آنها دوست دارند نرمش نشان دهی تا آنها (هم) نرمش نشان دهند (نرمشی توأم با انحراف از مسیر حق)
وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافٖ مَّهِينٍ١٠
و از کسی که بسیار سوگند یاد می‌کند و پست است اطاعت مکن،
هَمَّازٖ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٖ١١
کسی که بسیار عیبجوست و به سخن چینی آمد و شد می‌کند،
مَّنَّاعٖ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ١٢
و بسیار مانع کار خیر، و متجاوز و گناهکار است؛
عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ١٣
علاوه بر اینها کینه توز و پرخور و خشن و بدنام است
أَن كَانَ ذَا مَالٖ وَبَنِينَ١٤
مبادا بخاطر اینکه صاحب مال و فرزندان فراوان است (از او پیروی کنی)
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ١٥
هنگامی که آیات ما بر او خوانده می‌شود می‌گوید: «اینها افسانه‌های خرافی پیشینیان است!»