Page 565
Juz 29، Al-Qalam
سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ١٦
(ولی) ما بزودی بر بینی او علامت و داغ ننگ می‌نهیم
إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ١٧
ما آنها را آزمودیم، همان گونه که «صاحبان باغ» را آزمایش کردیم، هنگامی که سوگند یاد کردند که میوه‌های باغ را صبحگاهان (دور از چشم مستمندان) بچینند
وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ١٨
و هیچ از آن استثنا نکنند؛
فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفٞ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ١٩
امّا عذابی فراگیر (شب هنگام) بر (تمام) باغ آنها فرود آمد در حالی که همه در خواب بودند،
فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ٢٠
و آن باغ سرسبز همچون شب سیاه و ظلمانی شد
فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ٢١
صبحگاهان یکدیگر را صدا زدند،
أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ٢٢
که بسوی کشتزار و باغ خود حرکت کنید اگر قصد چیدن میوه‌ها را دارید
فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ٢٣
آنها حرکت کردند در حالی که آهسته با هم می‌گفتند:»
أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينٞ٢٤
«مواظب باشید امروز حتی یک فقیر وارد بر شما نشود!»
وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٖ قَٰدِرِينَ٢٥
(آری) آنها صبحگاهان تصمیم داشتند که با قدرت از مستمندان جلوگیری کنند
فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ٢٦
هنگامی که (وارد باغ شدند و) آن را دیدند گفتند: «حقّاً» ما گمراهیم
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ٢٧
(آری، همه چیز از دست ما رفته) بلکه ما محرومیم!»
قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ٢٨
یکی از آنها که از همه عاقلتر بود گفت: «آیا به شما نگفتم چرا تسبیح خدا نمی‌گویید؟
قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ٢٩
گفتند: «منزّه است پروردگار ما، مسلّماً ما ظالم بودیم!»
فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَلَٰوَمُونَ٣٠
سپس رو به یکدیگر کرده به ملامت هم پرداختند،
قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ٣١
(و فریادشان بلند شد) گفتند: «وای بر ما که طغیانگر بودیم
عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرٗا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ٣٢
امیدواریم پروردگارمان (ما را ببخشد و) بهتر از آن به جای آن به ما بدهد، چرا که ما به او علاقه‌مندیم!»
كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ٣٣
این گونه است عذاب (خداوند در دنیا)، و عذاب آخرت از آن هم بزرگتر است اگر می‌دانستند
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ٣٤
مسلّماً برای پرهیزگاران نزد پروردگارشان باغهای پر نعمت بهشت است
أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ٣٥
آیا مؤمنان را همچون مجرمان قرار می‌دهیم؟
مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ٣٦
شما را چه می‌شود؟! چگونه داوری می‌کنید؟
أَمۡ لَكُمۡ كِتَٰبٞ فِيهِ تَدۡرُسُونَ٣٧
آیا کتابی دارید که از آن درس می‌خوانید
إِنَّ لَكُمۡ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ٣٨
که آنچه را شما انتخاب می‌کنید از آن شماست؟
أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ٣٩
یا اینکه عهد و پیمان مؤکّد و مستمرّی تا روز قیامت بر ما دارید که هر چه را حکم کنید برای شما باشد؟
سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ٤٠
از آنها بپرس کدام یک از آنان چنین چیزی را تضمین می‌کند؟
أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ٤١
یا اینکه معبودانی دارند که آنها را شریک خدا قرار داده‌اند (و برای آنان شفاعت می‌کنند)؟! اگر راست می‌گویند معبودان خود را بیاورند
يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقٖ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ٤٢
(به خاطر بیاورید) روزی را که ساق پاها (از وحشت) برهنه می‌گردد و دعوت به سجود می‌شوند، امّا نمی‌توانند (سجود کنند)