[صدقه]
[121](و روايت شده كه: مردى از اصحاب حضرت امام محمد باقر عليه السلام اراده سفرى كرد خدمت آن حضرت رسيد تا وداع كند با آن جناب حضرت به او فرمود كه پدرم علي بن الحسين عليه السلام هرگاه اراده مى‌نمود كه بيرون رود بسوى بعض املاك خود مى‌خريد سلامتى خود را از خدا به آنچه آسان بود براى او يعنى به دادن صدقه به هر چه كه ممكن بود و اين در وقتى بود كه پاى خود را در ركاب مى‌گذاشت و چون بسلامت از سفر مراجعت مى‌كرد شكر مى‌كرد خدا را و تصدق مى‌داد به آنچه كه ممكن بود آن مرد وداع كرد و رفت و بجا نياورد آنچه را كه آن حضرت فرموده بود پس هلاك شد در راه اين خبر به امام محمد باقر عليه السلام رسيد فرمود اين مرد پند داده شد اگر مى‌پذيرفت)