[فضيلت زيارت حضرت رسول خدا]
بدان كه مستحب مؤكد است در حق قاطبه مردم بخصوص حجاج مشرف شدن به زيارت روضه مطهره و آستانه منوره فخر عالميان حضرت سيد المرسلين محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله و ترك زيارت آن حضرت باعث آن مى‌شود كه جفا شود در حق او در روز قيامت و شيخ شهيد فرموده كه اگر مردم ترك زيارت آن حضرت كنند بر امام است كه ايشان را مجبور كند به رفتن به زيارت آن حضرت زيرا كه ترك زيارت آن حضرت موجب جفاى محرم است (313 شيخ صدوق از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: هرگاه احدى از شما حج كند بايد كه حجش را ختم كند به زيارت ما زيرا كه اين از تمامى حج است) (313 و نيز روايت كرده از حضرت أمير المؤمنين عليه السلام كه فرمود: تمام كنيد حج خود را به زيارت حضرت رسول صلى الله عليه و آله كه ترك زيارت آن حضرت بعد از حج جفا و خلاف ادب است و شما را امر به اين كرده‌اند و برويد به زيارت قبرى چند كه حق تعالى لازم گردانيده است بر شما حق آنها و زيارت آنها را و روزى از حق تعالى طلب كنيد نزد آن قبرها) (313 و نيز از أبو الصلت هروى روايت كرده كه گفت: به خدمت حضرت امام رضا عليه السلام عرض كرد كه چه مى‌فرمايى يا بن رسول الله در حديثى كه اهل آن روايت مى‌كنند كه مؤمنين در بهشت زيارت مى‌كنند پروردگارشان را از منازل خود كنايه از آنكه معنى حديث اگر درست باشد چيست با آنكه متضمن است چيزى را كه بحسب ظاهر با اعتقاد حق درست نمى‌آيد پس حضرت جواب او را فرمودند به اين طريق كه اى أبا الصلت حق تعالى پيغمبرش محمد صلى الله عليه و آله را افضل گردانيد از جميع خلقش از پيغمبران و ملائكة و طاعت او را طاعت خود و بيعت با او را بيعت با خود شمرد و زيارت او را زيارت خود شمرده چنانچه فرمودهمَنْ يُطِعِ اَلرَّسُولَ فَقَدْ أَطٰاعَ اَللّٰهَو فرمودهإِنَّ اَلَّذِينَ يُبٰايِعُونَكَ إِنَّمٰا يُبٰايِعُونَ اَللّٰهَ يَدُ اَللّٰهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ) (314 و حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرموده كه: هر كه مرا زيارت كند در حال حيات يا بعد از فوت من چنان است كه حق تعالى را زيارت كرده باشد إلخ) (314 و حميرى در قرب الإسناد از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده: هر كه مرا زيارت كند در حيات من يا بعد از فوت من شفيع او گردم در روز قيامت) (314 و در حديثى است كه: حضرت صادق عليه السلام روز عيدى در مدينه بود پس رفت به زيارت حضرت رسول صلى الله عليه و آله و بر آن حضرت سلام كرد و فرمود كه ما بر اهل همه شهرها فضيلت داريم خواه مكه و خواه غير مكه به سبب زيارت و سلام ما بر رسول خدا صلى الله عليه و آله) (314 و شيخ طوسى رحمة الله عليه در تهذيب از يزيد بن عبد الملك روايت كرده و او از پدرش از جدش كه گفت: به خدمت حضرت فاطمه سلام الله عليها مشرف شدم پس آن حضرت ابتدا فرمود به سلام بر من پس از من پرسيد كه براى چه آمده‌اى عرض كردم از براى طلب بركت و ثواب فرمود كه خبر داد مرا پدرم و اينك حاضر است كه هر كه بر او و بر من سه روز سلام كند حق تعالى بهشت را از براى او واجب گرداند گفتم در حيات او و شما فرمود بلى و همچنين بعد از موت ما) (314 علامه مجلسى رحمة الله عليه فرموده كه در حديث معتبر از عبد الله بن عباس منقول است كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود كه: هر كه امام حسن عليه السلام را در بقيع زيارت كند قدمش بر صراط ثابت باشد در روزى كه قدمها از آن لغزد) (314 و در مقنعة از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود: هر كه مرا زيارت كند گناهانش آمرزيده شود و فقير و پريشان نميرد) (314 و شيخ طوسى در تهذيب از حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام روايت كرده كه: هر كه زيارت كند امام جعفر صادق عليه السلام و پدرش حضرت باقر عليه السلام را درد چشم نكشد و بيمارى و دردى به او نرسد و مبتلا نميرد) (314 و ابن قولويه در كامل حديث طولانى از هشام بن سالم از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده كه از جمله فقرات او اين است كه: مردى به خدمت حضرت صادق عليه السلام شرفياب شد و عرض كرد كه آيا زيارت بايد كرد پدرت را فرمود بلى عرض كرد چه چيز است از براى آنكه زيارت كند او را فرمود كه بهشت از براى او است اگر اعتقاد به امامت او داشته باشد و متابعت او كند عرض كرد كسى كه اعراض كند از زيارت او چه خواهد داشت فرمود حسرت خواهد داشت در يوم الحسرة كه روز قيامت است إلخ) و احاديث در اين باب بسيار است و ما را همين مقدار كافى و وافى است:
اما كيفيت زيارت حضرت رسول صلى الله عليه و آله
پس چنين است هر گاه وارد شدى إن شاء الله مدينه پيغمبر صلى الله عليه و آله پس غسل كن براى زيارت و چون خواستى داخل مسجد آن حضرت شوى بايست نزد در و بخوان آن اذن دخول اول را [123]و داخل شو از در جبرئيل و مقدم دار پاى راست را در وقت دخول پس صد مرتبه
اَللَّهُ أَكْبَرُبگو پس دو ركعت نماز تحيت مسجد بگزار و برو به سمت حجره شريفه و دست بمال بر آن و ببوس آن را و بگو
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا خَاتَمَ اَلنَّبِيِّينَ أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ اَلرِّسَالَةَ وَ أَقَمْتَ اَلصَّلاٰةَ وَ آتَيْتَ اَلزَّكٰاةَ وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَيْتَ عَنِ اَلْمُنْكَرِ وَ عَبَدْتَ اَللَّهَ مُخْلِصاً حَتَّى أَتَاكَ اَلْيَقِينُ فَصَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْكَ وَ رَحْمَتُهُ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِكَ اَلطَّاهِرِينَپس بايست نزد ستون پيش كه از جانب راست قبر است رو به قبله كه دوش چپ به جانب قبر باشد و دوش راست به جانب منبر كه آن موضع سر رسول خدا صلى الله عليه و آله است و بگو
أَشْهَدُ أَنْ لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَحْدَهُ لاٰ شَرِيكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اَللَّهِ وَ أَنَّكَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسَالاَتِ رَبِّكَ وَ نَصَحْتَ لِأُمَّتِكَ وَ جَاهَدْتَ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ وَ عَبَدْتَ اَللَّهَ حَتَّى أَتَاكَ اَلْيَقِينُ بِالْحِكْمَةِ وَ اَلْمَوْعِظَةِ اَلْحَسَنَةِ وَ أَدَّيْتَ اَلَّذِي عَلَيْكَ مِنَ اَلْحَقِّ وَ أَنَّكَ قَدْ رَؤُفْتَ بِالْمُؤْمِنِينَ وَ غَلُظْتَ عَلَى اَلْكَافِرِينَ فَبَلَّغَ اَللَّهُ بِكَ أَفْضَلَ شَرَفِ مَحَلِّ اَلْمُكَرَّمِينَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ اَلَّذِي اِسْتَنْقَذَنَا بِكَ مِنَ اَلشِّرْكِ وَ اَلضَّلاَلَةِ اَللَّهُمَّ فَاجْعَلْ صَلَوَاتِكَ وَ صَلَوَاتِ مَلاَئِكَتِكَ اَلْمُقَرَّبِينَ وَ أَنْبِيَائِكَ اَلْمُرْسَلِينَ وَ عِبَادِكَ اَلصَّالِحِينَ وَ أَهْلِ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرَضِينَ وَ مَنْ سَبَّحَ لَكَ يَا رَبَّ اَلْعَالَمِينَ مِنَ اَلْأَوَّلِينَ وَ اَلْآخِرِينَ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَ نَبِيِّكَ وَ أَمِينِكَ وَ نَجِيِّكَ وَ حَبِيبِكَ وَ صَفِيِّكَ وَ خَاصَّتِكَ وَ صَفْوَتِكَ وَ خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ اَللَّهُمَّ أَعْطِهِ اَلدَّرَجَةَ اَلرَّفِيعَةَ وَ آتِهِ اَلْوَسِيلَةَ مِنَ اَلْجَنَّةِ وَ اِبْعَثْهُ مَقَاماً مَحْمُوداً يَغْبِطُهُ بِهِ اَلْأَوَّلُونَ وَ اَلْآخِرُونَ اَللَّهُمَّ إِنَّكَ قُلْتَ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اَللّٰهَ وَ اِسْتَغْفَرَ لَهُمُ اَلرَّسُولُ لَوَجَدُوا اَللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً وَ إِنِّي أَتَيْتُكَ مُسْتَغْفِراً تَائِباً مِنْ ذُنُوبِي وَ إِنِّي أَتَوَجَّهُ بِكَ إِلَى اَللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكَ لِيَغْفِرَ لِي ذُنُوبِيو اگر ترا حاجتى باشد بگردان قبر مطهر را در پشت كتف خود و رو به قبله كن و دستها را بردار و حاجت خود را بطلب به درستى كه سزاوار است كه برآورده شود إن شاء الله تعالى و ابن قولويه به سند معتبر روايت كرده از محمد بن مسعود كه گفت: ديدم حضرت صادق عليه السلام را كه به نزد قبر حضرت رسول صلى الله عليه و آله آمد و دست مبارك خود را بر قبر گذاشت و گفت
أَسْأَلُ اَللَّهَ اَلَّذِي اِجْتَبَاكَ وَ اِخْتَارَكَ وَ هَدَاكَ وَ هَدَى بِكَ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَيْكَپس فرمودإِنَّ اَللّٰهَ وَ مَلاٰئِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى اَلنَّبِيِّ يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماًشيخ در مصباح فرموده كه چون فارغ شدى از دعا در نزد قبر شريف پس برو به نزد منبر و دست بر آن بمال و بگير دو قبه پائين منبر را كه مثل انار مى‌ماند و بمال صورت و چشمهاى خود را به آن پس به درستى كه در آن شفاى چشم است و بايست نزد منبر و حمد و ثناى إلهى بجا آور و حاجت خود را بطلب (پس به درستى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: ما بين قبر و منبر من باغى است از باغهاى بهشت و منبر من بر درى است از درهاى بهشت) پس مى‌روى به مقام نبى صلى الله عليه و آله و نماز مى‌كنى در آنجا آنچه خواهى و نماز بسيار كن در مسجد پيغمبر صلى الله عليه و آله پس به درستى كه نماز در آن معادل با هزار نماز است و هرگاه داخل مسجد مى‌شوى يا بيرون مى‌روى صلوات بفرست بر آن حضرت و نمازگزار در خانه فاطمه صلوات الله عليها و برو در مقام جبرئيل عليه السلام و آن در زير ناودان است پس به درستى كه محل ايستادن جبرئيل عليه السلام در وقت اذن دخول خواستن از پيغمبر صلى الله عليه و آله آنجا بوده: و بگو
أَسْأَلُكَ أَيْ جَوَادُ أَيْ كَرِيمُ أَيْ قَرِيبُ أَيْ بَعِيدُ أَنْ تَرُدَّ عَلَيَّ نِعْمَتَكَ
پس زيارت كن حضرت فاطمه عليها السلام را از نزد روضه مطهره
و اختلاف شده در موضع قبر آن مظلومه طايفه‌اى گفته‌اند كه مدفون است در روضه‌اى كه ما بين قبر و منبر باشد و بعضى ديگر گفته‌اند كه در خانه خودش است و فرقه سوم گفته‌اند كه در بقيع مدفون است و آنچه بيشتر اصحاب ما بر آن مى‌باشند آن است كه زيارت شود آن مظلومه از نزد روضه و كسى كه آن معظمه را زيارت كند در اين سه موضع افضل است و چون ايستادى در اين مواضع از براى زيارت آن ممتحنة بگو:
يَا مُمْتَحَنَةُ اِمْتَحَنَكِ اَللَّهُ اَلَّذِي خَلَقَكِ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَكِ فَوَجَدَكِ لِمَا اِمْتَحَنَكِ صَابِرَةً وَ زَعَمْنَا أَنَّا لَكِ أَوْلِيَاءُ وَ مُصَدِّقُونَ وَ صَابِرُونَ لِكُلِّ مَا أَتَانَا بِهِ أَبُوكِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ أَتَى [أَتَانَا] بِهِ وَصِيُّهُ فَإِنَّا نَسْأَلُكِ إِنْ كُنَّا صَدَّقْنَاكِ إِلاَّ أَلْحَقْتِنَا بِتَصْدِيقِنَا لَهُمَا لِنُبَشِّرَ أَنْفُسَنَا بِأَنَّا قَدْ طَهُرْنَا بِوِلاَيَتِكِو مستحب است نيز آنكه بگويد:
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ رَسُولِ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ نَبِيِّ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ حَبِيبِ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ خَلِيلِ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ صَفِيِّ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ أَمِينِ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ خَيْرِ خَلْقِ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ أَفْضَلِ أَنْبِيَاءِ اَللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ مَلاَئِكَتِهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ خَيْرِ اَلْبَرِيَّةِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا سَيِّدَةَ نِسَاءِ اَلْعَالَمِينَ مِنَ اَلْأَوَّلِينَ وَ اَلْآخِرِينَ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا زَوْجَةَ وَلِيِّ اَللَّهِ وَ خَيْرِ اَلْخَلْقِ بَعْدَ رَسُولِ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا أُمَّ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ سَيِّدَيْ شَبَابِ أَهْلِ اَلْجَنَّةِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا اَلصِّدِّيقَةُ اَلشَّهِيدَةُ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا اَلرَّضِيَّةُ اَلْمَرْضِيَّةُ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا اَلْفَاضِلَةُ اَلزَّكِيَّةُ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا اَلْحَوْرَاءُ اَلْإِنْسِيَّةُ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا اَلتَّقِيَّةُ اَلنَّقِيَّةُ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا اَلْمُحَدَّثَةُ اَلْعَلِيمَةُ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا اَلْمَظْلُومَةُ اَلْمَغْصُوبَةُ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا اَلْمُضْطَهَدَةُ اَلْمَقْهُورَةُ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكِ يَا فَاطِمَةُ بِنْتَ رَسُولِ اَللَّهِ وَ رَحْمَةُ اَللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْكِ وَ عَلَى رُوحِكِ وَ بَدَنِكِ أَشْهَدُ أَنَّكِ مَضَيْتِ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكِ وَ أَنَّ مَنْ سَرَّكِ فَقَدْ سَرَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ مَنْ جَفَاكِ فَقَدْ جَفَا رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ مَنْ آذَاكِ فَقَدْ آذَى رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ مَنْ وَصَلَكِ فَقَدْ وَصَلَ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ مَنْ قَطَعَكِ فَقَدْ قَطَعَ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لِأَنَّكِ بَضْعَةٌ مِنْهُ وَ رُوحُهُ اَلَّذِي بَيْنَ جَنْبَيْهِ كَمَا قَالَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أُشْهِدُ اَللَّهَ وَ رُسُلَهُ وَ مَلاَئِكَتَهُ أَنِّي رَاضٍ عَمَّنْ رَضِيتِ عَنْهُ سَاخِطٌ عَلَى مَنْ سَخِطْتِ عَلَيْهِ مُتَبَرِّئٌ مِمَّنْ تَبَرَّأْتِ مِنْهُ مُوَالٍ لِمَنْ وَالَيْتِ مُعَادٍ لِمَنْ عَادَيْتِ مُبْغِضٌ لِمَنْ أَبْغَضْتِ مُحِبٌّ لِمَنْ أَحْبَبْتِ وَ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيداً وَ حَسِيباً وَ جَازِياً وَ مُثِيباًپس صلوات مى‌فرستى بر حضرت رسول و ائمه أطهار عليهم السلام مؤلف گويد كه ما در روز سوم جمادى الآخرة زيارتى ديگر براى حضرت فاطمه صلوات الله عليها نقل كرديم