سراج الرّضا

صفحه ۳۷۰

جزء ۱۹، شعراء

فَلَمَّا تَرَـٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ٦١

هنگامی که دو گروه یکدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند: «ما در چنگال فرعونیان گرفتار شدیم!»

شعراء ۶۱

قَالَ كَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ٦٢

(موسی) گفت: «چنین نیست! یقیناً پروردگارم با من است، بزودی مرا هدایت خواهد کرد!»

شعراء ۶۲

فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقٖ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ٦٣

و بدنبال آن به موسی وحی کردیم: «عصایت را به دریا بزن!» (عصایش را به دریا زد،) و دریا از هم شکافته شد، و هر بخشی همچون کوه عظیمی بود

شعراء ۶۳

وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ٦٤

و در آنجا دیگران [= لشکر فرعون‌] را نیز (به دریا) نزدیک ساختیم

شعراء ۶۴

وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ٦٥

و موسی و تمام کسانی را که با او بودند نجات دادیم

شعراء ۶۵

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ٦٦

سپس دیگران را غرق کردیم

شعراء ۶۶

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ٦٧

در این جریان، نشانه روشنی است ولی بیشترشان ایمان نیاوردند! (چرا که طالب حق نبودند)

شعراء ۶۷

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ٦٨

و پروردگارت شکست‌ناپذیر و مهربان است

شعراء ۶۸

وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ٦٩

و بر آنان خبر ابراهیم را بخوان،

شعراء ۶۹

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ٧٠

هنگامی که به پدر و قومش گفت: «چه چیز را می‌پرستید؟!»

شعراء ۷۰

قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامٗا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ٧١

گفتند: «بتهایی را می‌پرستیم، و همه روز ملازم عبادت آنهاییم.»

شعراء ۷۱

قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ٧٢

گفت: «آیا هنگامی که آنها را می‌خوانید صدای شما را می‌شنوند؟

شعراء ۷۲

أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ٧٣

یا سود و زیانی به شما می‌رسانند؟!»

شعراء ۷۳

قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ٧٤

گفتند: «ما فقط نیاکان خود را یافتیم که چنین می‌کنند.»

شعراء ۷۴

قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ٧٥

گفت: «آیا دیدید (این) چیزهایی را که پیوسته پرستش می‌کردید

شعراء ۷۵

أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ٧٦

شما و پدران پیشین شما،

شعراء ۷۶

فَإِنَّهُمۡ عَدُوّٞ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ٧٧

همه آنها دشمن من هستند (و من دشمن آنها)، مگر پروردگار عالمیان

شعراء ۷۷

ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ٧٨

همان کسی که مرا آفرید، و پیوسته راهنمائیم می‌کند،

شعراء ۷۸

وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ٧٩

و کسی که مرا غذا می‌دهد و سیراب می‌نماید،

شعراء ۷۹

وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ٨٠

و هنگامی که بیمار شوم مرا شفا می‌دهد،

شعراء ۸۰

وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ٨١

و کسی که مرا می‌میراند و سپس زنده می‌کند،

شعراء ۸۱

وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ٨٢

و کسی که امید دارم گناهم را در روز جزا ببخشد

شعراء ۸۲

رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّـٰلِحِينَ٨٣

پروردگارا! به من علم و دانش ببخش، و مرا به صالحان ملحق کن

شعراء ۸۳