صفحه ۳۷۱
جزء ۱۹، شعراء
وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقٖ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ٨٤
و برای من در میان امّتهای آینده، زبان صدق (و ذکر خیری) قرار ده
وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ٨٥
و مرا وارثان بهشت پرنعمت گردان
وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ٨٦
و پدرم [= عمویم] را بیامرز، که او از گمراهان بود
وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ٨٧
و در آن روز که مردم برانگیخته می‌شوند، مرا شرمنده و رسوا مکن
يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالٞ وَلَا بَنُونَ٨٨
در آن روز که مال و فرزندان سودی نمی‌بخشد،
إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبٖ سَلِيمٖ٨٩
مگر کسی که با قلب سلیم به پیشگاه خدا آید!»
وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ٩٠
(در آن روز،) بهشت برای پرهیزکاران نزدیک می‌شود،
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ٩١
و دوزخ برای گمراهان آشکار می‌گردد،
وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ٩٢
و به آنان گفته می‌شود: «کجا هستند معبودانی که آنها را پرستش می‌کردید
مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ٩٣
معبودهایی غیر از خدا؟! آیا آنها شما را یاری می‌کنند، یا کسی به یاری آنها می‌آید؟!»
فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ٩٤
در آن هنگام همه آن معبودان با عابدان گمراه به دوزخ افکنده می‌شوند؛
وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ٩٥
و همچنین همگی لشکریان ابلیس
قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ٩٦
آنها در آنجا در حالی که به مخاصمه برخاسته‌اند می‌گویند
تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ٩٧
«به خدا سوگند که ما در گمراهی آشکاری بودیم،
إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ٩٨
چون شما را با پروردگار عالمیان برابر می‌شمردیم
وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ٩٩
امّا کسی جز مجرمان ما را گمراه نکرد
فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ١٠٠
(افسوس که امروز) شفاعت‌کنندگانی برای ما وجود ندارد،
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٖ١٠١
و نه دوست گرم و پرمحبّتی
فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ١٠٢
ای کاش بار دیگر (به دنیا) بازگردیم و از مؤمنان باشیم!»
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ١٠٣
در این ماجرا، نشانه (و عبرتی) است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ١٠٤
و پروردگار تو عزیز و رحیم است
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ١٠٥
قوم نوح رسولان را تکذیب کردند،
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ١٠٦
هنگامی که برادرشان نوح به آنان گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ١٠٧
مسلّماً من برای شما پیامبری امین هستم
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٠٨
تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ١٠٩
من برای این دعوت، هیچ مزدی از شما نمی‌طلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالمیان است
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١١٠
پس، تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!»
۞قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ١١١
گفتند: «آیا ما به تو ایمان بیاوریم در حالی که افراد پست و بی‌ارزش از تو پیروی کرده‌اند؟!»