صفحه ۵۶۸

فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمٞ٣٥

از این رو امروز هم در اینجا یار مهربانی ندارد،

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينٖ٣٦

و نه طعامی، جز از چرک و خون

لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ٣٧

غذایی که جز خطاکاران آن را نمی‌خورند

فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ٣٨

سوگند به آنچه می‌بینید،

وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ٣٩

و آنچه نمی‌بینید،

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ٤٠

که این قرآن گفتار رسول بزرگواری است،

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرٖۚ قَلِيلٗا مَّا تُؤۡمِنُونَ٤١

و گفته شاعری نیست، امّا کمتر ایمان می‌آورید

وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ٤٢

و نه گفته کاهنی، هر چند کمتر متذکّر می‌شوید

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ٤٣

کلامی است که از سوی پروردگار عالمیان نازل شده است

وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ٤٤

اگر او سخنی دروغ بر ما می‌بست،

لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ٤٥

ما او را با قدرت می‌گرفتیم،

ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ٤٦

سپس رگ قلبش را قطع می‌کردیم،

فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ٤٧

و هیچ کس از شما نمی‌توانست از (مجازات) او مانع شود

وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةٞ لِّلۡمُتَّقِينَ٤٨

و آن مسلّماً تذکری برای پرهیزگاران است

وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ٤٩

و ما می‌دانیم که بعضی از شما (آن را) تکذیب می‌کنید

وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ٥٠

و آن مایه حسرت کافران است

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ٥١

و آن یقین خالص است

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ٥٢

حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی

سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابٖ وَاقِعٖ١

تقاضاکننده‌ای تقاضای عذابی کرد که واقع شد

لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعٞ٢

این عذاب مخصوص کافران است، و هیچ کس نمی‌تواند آن را دفع کند،

مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ٣

از سوی خداوند ذی المعارج [= خداوندی که فرشتگانش بر آسمانها صعود و عروج می‌کنند]

تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةٖ٤

فرشتگان و روح [= فرشته مقرّب خداوند] بسوی او عروج می‌کنند در آن روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است

فَٱصۡبِرۡ صَبۡرٗا جَمِيلًا٥

پس صبر جمیل پیشه کن،

إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدٗا٦

زیرا آنها آن روز را دور می‌بینند،

وَنَرَىٰهُ قَرِيبٗا٧

و ما آن را نزدیک می‌بینیم

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ٨

همان روز که آسمان همچون فلز گداخته می‌شود،

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ٩

و کوه‌ها مانند پشم رنگین متلاشی خواهد بود،

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا١٠

و هیچ دوست صمیمی سراغ دوستش را نمی‌گیرد