صفحه ۵۶۹
جزء ۲۹، معارج
يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ١١
آنها را نشانشان می‌دهند (ولی هر کس گرفتار کار خویشتن است)، چنان است که گنهکار دوست می‌دارد فرزندان خود را در برابر عذاب آن روز فدا کند،
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ١٢
و همسر و برادرش را،
وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ١٣
و قبیله‌اش را که همیشه از او حمایت می‌کرد،
وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا ثُمَّ يُنجِيهِ١٤
و همه مردم روی زمین را تا مایه نجاتش گردند؛
كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ١٥
امّا هرگز چنین نیست (که با اینها بتوان نجات یافت، آری) شعله‌های سوزان آتش است،
نَزَّاعَةٗ لِّلشَّوَىٰ١٦
دست و پا و پوست سر را می‌کند و می‌برد
تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ١٧
و کسانی را که به فرمان خدا پشت کردند صدا می‌زند،
وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ١٨
و (همچنین آنها که) اموال را جمع و ذخیره کردند
۞إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا١٩
به یقین انسان حریص و کم‌طاقت آفریده شده است،
إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعٗا٢٠
هنگامی که بدی به او رسد بیتابی می‌کند،
وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا٢١
و هنگامی که خوبی به او رسد مانع دیگران می‌شود (و بخل می‌ورزد)،
إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ٢٢
مگر نمازگزاران،
ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ٢٣
آنها که نمازها را پیوسته بجا می‌آورند،
وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ مَّعۡلُومٞ٢٤
و آنها که در اموالشان حق معلومی است
لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ٢٥
برای تقاضاکننده و محروم،
وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ٢٦
و آنها که به روز جزا ایمان دارند،
وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ٢٧
و آنها که از عذاب پروردگارشان بیمناکند،
إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونٖ٢٨
چرا که هیچ کس از عذاب پروردگارش در امان نیست،
وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ٢٩
و آنها که دامان خویش را (از بی‌عفّتی) حفظ می‌کنند،
إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ٣٠
جز با همسران و کنیزان (که در حکم همسرند آمیزش ندارند)، چرا که در بهره‌گیری از اینها مورد سرزنش نخواهند بود
فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ٣١
و هر کس جز اینها را طلب کند، متجاوز است
وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ٣٢
و آنها که امانتها و عهد خود را رعایت می‌کنند،
وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ٣٣
و آنها که با ادای شهادتشان قیام می‌نمایند،
وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ٣٤
و آنها که بر نماز مواظبت دارند،
أُوْلَـٰٓئِكَ فِي جَنَّـٰتٖ مُّكۡرَمُونَ٣٥
آنان در باغهای بهشتی (پذیرایی و) گرامی داشته می‌شوند
فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ٣٦
این کافران را چه می‌شود که با سرعت نزد تو می‌آیند
عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ٣٧
از راست و چپ، گروه گروه (و آرزوی بهشت دارند)
أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٖ٣٨
آیا هر یک از آنها (با این اعمال زشتش) طمع دارد که او را در بهشت پر نعمت الهی وارد کنند؟
كَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ٣٩
هرگز چنین نیست؛ ما آنها را از آنچه خودشان می‌دانند آفریده‌ایم