صفحه ۵۹۶

لَا يَصۡلَىٰهَآ إِلَّا ٱلۡأَشۡقَى١٥

کسی جز بدبخت‌ترین مردم وارد آن نمی‌شود؛

ٱلَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ١٦

همان کس که (آیات خدا را) تکذیب کرد و به آن پشت نمود

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلۡأَتۡقَى١٧

و بزودی با تقواترین مردم از آن دور داشته می‌شود،

ٱلَّذِي يُؤۡتِي مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ١٨

همان کس که مال خود را (در راه خدا) می‌بخشد تا پاک شود

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعۡمَةٖ تُجۡزَىٰٓ١٩

و هیچ کس را نزد او حق نعمتی نیست تا بخواهد (به این وسیله) او را جزا دهد،

إِلَّا ٱبۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِ ٱلۡأَعۡلَىٰ٢٠

بلکه تنها هدفش جلب رضای پروردگار بزرگ اوست؛

وَلَسَوۡفَ يَرۡضَىٰ٢١

و بزودی راضی و خشنود می‌شود

وَٱلضُّحَىٰ١

قسم به روز در آن هنگام که آفتاب برآید (و همه جا را فراگیرد)،

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ٢

و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گیرد،

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ٣

که خداوند هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده است

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ٤

و مسلّماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ٥

و بزودی پروردگارت آنقدر به تو عطا خواهد کرد که خشنود شوی

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ٦

آیا او تو را یتیم نیافت و پناه داد؟

وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ٧

و تو را گمشده یافت و هدایت کرد،

وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ٨

و تو را فقیر یافت و بی‌نیاز نمود،

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ٩

حال که چنین است یتیم را تحقیر مکن،

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ١٠

و سؤال‌کننده را از خود مران،

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ١١

و نعمتهای پروردگارت را بازگو کن

أَلَمۡ نَشۡرَحۡ لَكَ صَدۡرَكَ١

آیا ما سینه تو را گشاده نساختیم،

وَوَضَعۡنَا عَنكَ وِزۡرَكَ٢

و بار سنگین تو را از تو برنداشتیم؟

ٱلَّذِيٓ أَنقَضَ ظَهۡرَكَ٣

همان باری که سخت بر پشت تو سنگینی می‌کرد

وَرَفَعۡنَا لَكَ ذِكۡرَكَ٤

و آوازه تو را بلند ساختیم

فَإِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرًا٥

به یقین با (هر) سختی آسانی است

إِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرٗا٦

(آری) مسلّماً با (هر) سختی آسانی است،

فَإِذَا فَرَغۡتَ فَٱنصَبۡ٧

پس هنگامی که از کار مهمّی فارغ می‌شوی به مهم دیگری پرداز،

وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرۡغَب٨

و به سوی پروردگارت توجّه کن