سوره مسد

تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ١

بریده باد هر دو دست ابولهب (و مرگ بر او باد)

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ٢

هرگز مال و ثروتش و آنچه را به دست آورد به حالش سودی نبخشید

سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ٣

و بزودی وارد آتشی شعله‌ور و پرلهیب می‌شود؛

وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ٤

و (نیز) همسرش، در حالی که هیزم‌کش (دوزخ) است،

فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ٥

و در گردنش طنابی است از لیف خرما