سوره فلق

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ١

بگو: پناه می‌برم به پروردگار سپیده صبح،

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ٢

از شرّ تمام آنچه آفریده است؛

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ٣

و از شرّ هر موجود شرور هنگامی که شبانه وارد می‌شود؛

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ٤

و از شرّ آنها که با افسون در گره‌ها می‌دمند (و هر تصمیمی را سست می‌کنند)؛

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ٥

و از شرّ هر حسودی هنگامی که حسد می‌ورزد