Surah قلم

نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ١

ن، سوگند به قلم و آنچه مینویسند،

مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونٖ٢

که به نعمت پروردگارت تو مجنون نیستی،

وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونٖ٣

و برای تو پاداشی عظیم و همیشگی است

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٖ٤

و تو اخلاق عظیم و برجسته‌ای داری

فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ٥

و بزودی تو می‌بینی و آنان نیز می‌بینند،

بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ٦

که کدام یک از شما مجنونند

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ٧

پروردگارت بهتر از هر کس می‌داند چه کسی از راه او گمراه شده، و هدایت‌یافتگان را نیز بهتر می‌شناسد

فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ٨

حال که چنین است از تکذیب‌کنندگان اطاعت مکن

وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ٩

آنها دوست دارند نرمش نشان دهی تا آنها (هم) نرمش نشان دهند (نرمشی توأم با انحراف از مسیر حق)

وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافٖ مَّهِينٍ١٠

و از کسی که بسیار سوگند یاد می‌کند و پست است اطاعت مکن،

هَمَّازٖ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٖ١١

کسی که بسیار عیبجوست و به سخن چینی آمد و شد می‌کند،

مَّنَّاعٖ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ١٢

و بسیار مانع کار خیر، و متجاوز و گناهکار است؛

عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ١٣

علاوه بر اینها کینه توز و پرخور و خشن و بدنام است

أَن كَانَ ذَا مَالٖ وَبَنِينَ١٤

مبادا بخاطر اینکه صاحب مال و فرزندان فراوان است (از او پیروی کنی)

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ١٥

هنگامی که آیات ما بر او خوانده می‌شود می‌گوید: «اینها افسانه‌های خرافی پیشینیان است!»

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ١٦

(ولی) ما بزودی بر بینی او علامت و داغ ننگ می‌نهیم

إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ١٧

ما آنها را آزمودیم، همان گونه که «صاحبان باغ» را آزمایش کردیم، هنگامی که سوگند یاد کردند که میوه‌های باغ را صبحگاهان (دور از چشم مستمندان) بچینند

وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ١٨

و هیچ از آن استثنا نکنند؛

فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفٞ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ١٩

امّا عذابی فراگیر (شب هنگام) بر (تمام) باغ آنها فرود آمد در حالی که همه در خواب بودند،

فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ٢٠

و آن باغ سرسبز همچون شب سیاه و ظلمانی شد

فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ٢١

صبحگاهان یکدیگر را صدا زدند،

أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ٢٢

که بسوی کشتزار و باغ خود حرکت کنید اگر قصد چیدن میوه‌ها را دارید

فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ٢٣

آنها حرکت کردند در حالی که آهسته با هم می‌گفتند:»

أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينٞ٢٤

«مواظب باشید امروز حتی یک فقیر وارد بر شما نشود!»

وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٖ قَٰدِرِينَ٢٥

(آری) آنها صبحگاهان تصمیم داشتند که با قدرت از مستمندان جلوگیری کنند

فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ٢٦

هنگامی که (وارد باغ شدند و) آن را دیدند گفتند: «حقّاً» ما گمراهیم

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ٢٧

(آری، همه چیز از دست ما رفته) بلکه ما محرومیم!»

قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ٢٨

یکی از آنها که از همه عاقلتر بود گفت: «آیا به شما نگفتم چرا تسبیح خدا نمی‌گویید؟

قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ٢٩

گفتند: «منزّه است پروردگار ما، مسلّماً ما ظالم بودیم!»

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَلَٰوَمُونَ٣٠

سپس رو به یکدیگر کرده به ملامت هم پرداختند،

قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ٣١

(و فریادشان بلند شد) گفتند: «وای بر ما که طغیانگر بودیم

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرٗا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ٣٢

امیدواریم پروردگارمان (ما را ببخشد و) بهتر از آن به جای آن به ما بدهد، چرا که ما به او علاقه‌مندیم!»

كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ٣٣

این گونه است عذاب (خداوند در دنیا)، و عذاب آخرت از آن هم بزرگتر است اگر می‌دانستند

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ٣٤

مسلّماً برای پرهیزگاران نزد پروردگارشان باغهای پر نعمت بهشت است

أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ٣٥

آیا مؤمنان را همچون مجرمان قرار می‌دهیم؟

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ٣٦

شما را چه می‌شود؟! چگونه داوری می‌کنید؟

أَمۡ لَكُمۡ كِتَٰبٞ فِيهِ تَدۡرُسُونَ٣٧

آیا کتابی دارید که از آن درس می‌خوانید

إِنَّ لَكُمۡ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ٣٨

که آنچه را شما انتخاب می‌کنید از آن شماست؟

أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ٣٩

یا اینکه عهد و پیمان مؤکّد و مستمرّی تا روز قیامت بر ما دارید که هر چه را حکم کنید برای شما باشد؟

سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ٤٠

از آنها بپرس کدام یک از آنان چنین چیزی را تضمین می‌کند؟

أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ٤١

یا اینکه معبودانی دارند که آنها را شریک خدا قرار داده‌اند (و برای آنان شفاعت می‌کنند)؟! اگر راست می‌گویند معبودان خود را بیاورند

يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقٖ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ٤٢

(به خاطر بیاورید) روزی را که ساق پاها (از وحشت) برهنه می‌گردد و دعوت به سجود می‌شوند، امّا نمی‌توانند (سجود کنند)

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ٤٣

این در حالی است که چشمهایشان (از شدّت شرمساری) به زیر افتاده، و ذلّت و خواری وجودشان را فراگرفته؛ آنها پیش از این دعوت به سجود می‌شدند در حالی که سالم بودند (ولی امروز دیگر توانایی آن را ندارند)

فَذَرۡنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِۖ سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ٤٤

اکنون مرا با آنها که این سخن را تکذیب می‌کنند واگذار! ما آنان را از آنجا که نمی‌دانند به تدریج به سوی عذاب پیش می‌بریم

وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ٤٥

و به آنها مهلت (بازگشت) می‌دهم؛ چرا که نقشه‌های من محکم و دقیق است

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرٗا فَهُم مِّن مَّغۡرَمٖ مُّثۡقَلُونَ٤٦

یا اینکه تو از آنها مُزدی می‌طلبی که پرداختش برای آنها سنگین است؟

أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ٤٧

یا اسرار غیب نزد آنهاست و آن را می‌نویسند (و به یکدیگر می‌دهند)؟

فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلۡحُوتِ إِذۡ نَادَىٰ وَهُوَ مَكۡظُومٞ٤٨

اکنون که چنین است صبر کن و منتظر فرمان پروردگارت باش، و مانند صاحب ماهی [= یونس‌] مباش (که در تقاضای مجازات قومش عجله کرد و گرفتار مجازات ترک اولی شد) در آن زمان که با نهایت اندوه خدا را خواند

لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةٞ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومٞ٤٩

و اگر رحمت خدا به یاریش نیامده بود، (از شکم ماهی) بیرون افکنده می‌شد در حالی که نکوهیده بود

فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ٥٠

ولی پروردگارش او را برگزید و از صالحان قرار داد

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونٞ٥١

نزدیک است کافران هنگامی که آیات قرآن را می‌شنوند با چشم‌زخم خود تو را از بین ببرند، و می‌گویند: «او دیوانه است!»

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ٥٢

در حالی که این (قرآن) جز مایه بیداری برای جهانیان نیست