سوره حاقه
الحاقة
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
ٱلۡحَآقَّةُ١
(روز رستاخیز) روزی است که مسلّماً واقع می‌شود
مَا ٱلۡحَآقَّةُ٢
چه روز واقع شدنی
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ٣
و تو چه می‌دانی آن روز واقع شدنی چیست؟
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ٤
قوم «ثمود» و «عاد» عذاب کوبنده الهی را انکار کردند (و نتیجه شومش را دیدند)
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ٥
امّا قوم «ثمود» با عذابی سرکش هلاک شدند
وَأَمَّا عَادٞ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحٖ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةٖ٦
و امّا قوم «عاد» با تندبادی طغیانگر و سرد و پرصدا به هلاکت رسیدند،
سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومٗاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٖ٧
(خداوند) این تندباد بنیان‌کن را هفت شب و هشت روز پی در پی بر آنها مسلّط ساخت، (و اگر آنجا بودی) می‌دیدی که آن قوم همچون تنه‌های پوسیده و تو خالی درختان نخل در میان این تند باد روی زمین افتاده و هلاک شده‌اند
فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٖ٨
آیا کسی از آنها را باقی می‌بینی؟
وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ٩
و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و همچنین اهل شهرهای زیر و رو شده [=قوم لوط] مرتکب گناهان بزرگ شدند،
فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةٗ رَّابِيَةً١٠
و با فرستاده پروردگارشان مخالفت کردند؛ و خداوند (نیز) آنها را به عذاب شدیدی گرفتار ساخت
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ١١
و هنگامی که آب طغیان کرد، ما شما را سوار بر کشتی کردیم،
لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذُنٞ وَٰعِيَةٞ١٢
تا آن را وسیله تذکّری برای شما قرار دهیم و گوشهای شنوا آن را دریابد و بفهمد
فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ١٣
به محض اینکه یک بار در «صور» دمیده شود،
وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ١٤
و زمین و کوه‌ها از جا برداشته شوند و یکباره در هم کوبیده و متلاشی گردند،
فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ١٥
در آن روز «واقعه عظیم» روی می‌دهد،
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ١٦
و آسمان از هم می‌شکافد و سست می‌گردد و فرومی‌ریزد
وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ١٧
فرشتگان در اطراف آسمان قرارمی‌گیرند (و برای انجام مأموریتها آماده می‌شوند)؛ و آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز همه آنها حمل می‌کنند
يَوۡمَئِذٖ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٞ١٨
در آن روز همگی به پیشگاه خدا عرضه می‌شوید و چیزی از کارهای شما پنهان نمی‌ماند
فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ١٩
پس کسی که نامه اعمالش را به دست راستش دهند (از شدّت شادی و مباهات) فریاد می‌زند که: «(ای اهل محشر!) نامه اعمال مرا بگیرید و بخوانید
إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ٢٠
من یقین داشتم که (قیامتی در کار است و) به حساب اعمالم می‌رسم!»
فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ٢١
او در یک زندگی (کاملاً) رضایتبخش قرار خواهد داشت،
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ٢٢
در بهشتی عالی،
قُطُوفُهَا دَانِيَةٞ٢٣
که میوه هایش در دسترس است
كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ٢٤
(و به آنان گفته می‌شود:) بخورید و بیاشامید گوارا در برابر اعمالی که در ایّام گذشته انجام دادید
وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ٢٥
امّا کسی که نامه اعمالش را به دست چپش بدهند می‌گوید: «ای کاش هرگز نامه اعمالم را به من نمی‌دادند
وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ٢٦
و نمی‌دانستم حساب من چیست
يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ٢٧
ای کاش مرگم فرا می‌رسید
مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ٢٨
مال و ثروتم هرگز مرا بی‌نیاز نکرد،
هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ٢٩
قدرت من نیز از دست رفت!»
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ٣٠
او را بگیرید و دربند و زنجیرش کنید
ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ٣١
سپس او را در دوزخ بیفکنید
ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٖ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعٗا فَٱسۡلُكُوهُ٣٢
بعد او را به زنجیری که هفتاد ذراع است ببندید؛
إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ٣٣
چرا که او هرگز به خداوند بزرگ ایمان نمی‌آورد،
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ٣٤
و هرگز مردم را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌نمود؛
فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمٞ٣٥
از این رو امروز هم در اینجا یار مهربانی ندارد،
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينٖ٣٦
و نه طعامی، جز از چرک و خون
لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ٣٧
غذایی که جز خطاکاران آن را نمی‌خورند
فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ٣٨
سوگند به آنچه می‌بینید،
وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ٣٩
و آنچه نمی‌بینید،
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ٤٠
که این قرآن گفتار رسول بزرگواری است،
وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرٖۚ قَلِيلٗا مَّا تُؤۡمِنُونَ٤١
و گفته شاعری نیست، امّا کمتر ایمان می‌آورید
وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ٤٢
و نه گفته کاهنی، هر چند کمتر متذکّر می‌شوید
تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ٤٣
کلامی است که از سوی پروردگار عالمیان نازل شده است
وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ٤٤
اگر او سخنی دروغ بر ما می‌بست،
لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ٤٥
ما او را با قدرت می‌گرفتیم،
ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ٤٦
سپس رگ قلبش را قطع می‌کردیم،
فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ٤٧
و هیچ کس از شما نمی‌توانست از (مجازات) او مانع شود
وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةٞ لِّلۡمُتَّقِينَ٤٨
و آن مسلّماً تذکری برای پرهیزگاران است
وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ٤٩
و ما می‌دانیم که بعضی از شما (آن را) تکذیب می‌کنید
وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ٥٠
و آن مایه حسرت کافران است
وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ٥١
و آن یقین خالص است
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ٥٢
حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی