سوره طارق

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ١

سوگند به آسمان و کوبنده شب

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ٢

و تو نمی‌دانی کوبنده شب چیست

ٱلنَّجۡمُ ٱلثَّاقِبُ٣

همان ستاره درخشان و شکافنده تاریکیهاست

إِن كُلُّ نَفۡسٖ لَّمَّا عَلَيۡهَا حَافِظٞ٤

(به این آیت بزرگ الهی سوگند) که هر کس مراقب و محافظی دارد

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ٥

انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است

خُلِقَ مِن مَّآءٖ دَافِقٖ٦

از یک آب جهنده آفریده شده است،

يَخۡرُجُ مِنۢ بَيۡنِ ٱلصُّلۡبِ وَٱلتَّرَآئِبِ٧

آبی که از میان پشت و سینه‌ها خارج می‌شود

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجۡعِهِۦ لَقَادِرٞ٨

مسلّماً او [= خدائی که انسان را از چنین چیز پستی آفرید] می‌تواند او را بازگرداند

يَوۡمَ تُبۡلَى ٱلسَّرَآئِرُ٩

در آن روز که اسرار نهان (انسان) آشکار میشود،

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٖ وَلَا نَاصِرٖ١٠

و برای او هیچ نیرو و یاوری نیست

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجۡعِ١١

سوگند به آسمان پرباران،

وَٱلۡأَرۡضِ ذَاتِ ٱلصَّدۡعِ١٢

و سوگند به زمین پرشکاف (که گیاهان از آن سر برمی‌آورند)،

إِنَّهُۥ لَقَوۡلٞ فَصۡلٞ١٣

که این (قرآن) سخنی است که حقّ را از باطل جدا می‌کند،

وَمَا هُوَ بِٱلۡهَزۡلِ١٤

و هرگز شوخی نیست

إِنَّهُمۡ يَكِيدُونَ كَيۡدٗا١٥

آنها پیوسته حیله می‌کنند،

وَأَكِيدُ كَيۡدٗا١٦

و من هم در برابر آنها چاره می‌کنم

فَمَهِّلِ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَمۡهِلۡهُمۡ رُوَيۡدَۢا١٧

حال که چنین است کافران را (فقط) اندکی مهلت ده (تا سزای اعمالشان را ببینند)