سوره تین

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ١

قسم به انجیر و زیتون [یا: قسم به سرزمین شام و بیت المقدّس‌]،

وَطُورِ سِينِينَ٢

و سوگند به «طور سینین»،

وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ٣

و قسم به این شهر امن [= مکّه‌]،

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ٤

که ما انسان را در بهترین صورت و نظام آفریدیم،

ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ٥

سپس او را به پایین‌ترین مرحله بازگرداندیم،

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ٦

مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند که برای آنها پاداشی تمام‌نشدنی است

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ٧

پس چه چیز سبب می‌شود که بعد از این همه (دلایل روشن) روز جزا را انکار کنی؟

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ٨

آیا خداوند بهترین حکم‌کنندگان نیست؟