Seraj al-Reza

Page 371

Juz 19، Ash-Shu'ara

وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقٖ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ٨٤

و برای من در میان امّتهای آینده، زبان صدق (و ذکر خیری) قرار ده

شعراء 84

وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ٨٥

و مرا وارثان بهشت پرنعمت گردان

شعراء 85

وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ٨٦

و پدرم [= عمویم‌] را بیامرز، که او از گمراهان بود

شعراء 86

وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ٨٧

و در آن روز که مردم برانگیخته می‌شوند، مرا شرمنده و رسوا مکن

شعراء 87

يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالٞ وَلَا بَنُونَ٨٨

در آن روز که مال و فرزندان سودی نمی‌بخشد،

شعراء 88

إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبٖ سَلِيمٖ٨٩

مگر کسی که با قلب سلیم به پیشگاه خدا آید!»

شعراء 89

وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ٩٠

(در آن روز،) بهشت برای پرهیزکاران نزدیک می‌شود،

شعراء 90

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ٩١

و دوزخ برای گمراهان آشکار می‌گردد،

شعراء 91

وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ٩٢

و به آنان گفته می‌شود: «کجا هستند معبودانی که آنها را پرستش می‌کردید

شعراء 92

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ٩٣

معبودهایی غیر از خدا؟! آیا آنها شما را یاری می‌کنند، یا کسی به یاری آنها می‌آید؟!»

شعراء 93

فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ٩٤

در آن هنگام همه آن معبودان با عابدان گمراه به دوزخ افکنده می‌شوند؛

شعراء 94

وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ٩٥

و همچنین همگی لشکریان ابلیس

شعراء 95

قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ٩٦

آنها در آنجا در حالی که به مخاصمه برخاسته‌اند می‌گویند

شعراء 96

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ٩٧

«به خدا سوگند که ما در گمراهی آشکاری بودیم،

شعراء 97

إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ٩٨

چون شما را با پروردگار عالمیان برابر می‌شمردیم

شعراء 98

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ٩٩

امّا کسی جز مجرمان ما را گمراه نکرد

شعراء 99

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ١٠٠

(افسوس که امروز) شفاعت‌کنندگانی برای ما وجود ندارد،

شعراء 100

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٖ١٠١

و نه دوست گرم و پرمحبّتی

شعراء 101

فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ١٠٢

ای کاش بار دیگر (به دنیا) بازگردیم و از مؤمنان باشیم!»

شعراء 102

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ١٠٣

در این ماجرا، نشانه (و عبرتی) است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند

شعراء 103

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ١٠٤

و پروردگار تو عزیز و رحیم است

شعراء 104

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ١٠٥

قوم نوح رسولان را تکذیب کردند،

شعراء 105

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ١٠٦

هنگامی که برادرشان نوح به آنان گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟

شعراء 106

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ١٠٧

مسلّماً من برای شما پیامبری امین هستم

شعراء 107

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١٠٨

تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید

شعراء 108

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ١٠٩

من برای این دعوت، هیچ مزدی از شما نمی‌طلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالمیان است

شعراء 109

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ١١٠

پس، تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!»

شعراء 110

۞قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ١١١

گفتند: «آیا ما به تو ایمان بیاوریم در حالی که افراد پست و بی‌ارزش از تو پیروی کرده‌اند؟!»

شعراء 111