صفحه ۴۴۸

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ٥٢

که پیوسته می‌گفت: آیا (به راستی) تو این سخن را باور کرده‌ای

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ٥٣

که وقتی ما مُردیم و به خاک و استخوان مبدّل شدیم، (بار دیگر) زنده می‌شویم و جزا داده خواهیم شد؟!»

قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ٥٤

(سپس) می‌گوید: «آیا شما می‌توانید از او خبری بگیرید؟»

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ٥٥

اینجاست که نگاهی می‌کند، ناگهان او را در میان دوزخ می‌بیند

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ٥٦

می‌گوید: «به خدا سوگند نزدیک بود مرا (نیز) به هلاکت بکشانی

وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ٥٧

و اگر نعمت پروردگارم نبود، من نیز از احضارشدگان (در دوزخ) بودم

أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ٥٨

(سپس به یاران خود می‌گوید: ای دوستان!) آیا ما هرگز نمی‌میریم (و در بهشت جاودانه خواهیم بود)،

إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ٥٩

و جز همان مرگ اول، مرگی به سراغ ما نخواهد آمد، و ما هرگز عذاب نخواهیم شد

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ٦٠

راستی این همان پیروزی بزرگ است

لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ٦١

آری، برای مثل این، باید عمل‌کنندگان عمل کنند

أَذَٰلِكَ خَيۡرٞ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ٦٢

آیا این (نعمتهای جاویدان بهشتی) بهتر است یا درخت (نفرت‌انگیز) زقّوم؟

إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةٗ لِّلظَّـٰلِمِينَ٦٣

ما آن را مایه درد و رنج ظالمان قرار دادیم

إِنَّهَا شَجَرَةٞ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ٦٤

آن درختی است که از قعر جهنّم می‌روید

طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ٦٥

شکوفه آن مانند سرهای شیاطین است

فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ٦٦

آنها [= مجرمان‌] از آن می‌خورند و شکمها را از آن پر می‌کنند

ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبٗا مِّنۡ حَمِيمٖ٦٧

سپس روی آن آب داغ متعفّنی می‌نوشند

ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ٦٨

سپس بازگشت آنها به سوی جهنّم است

إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ٦٩

چرا که آنها پدران خود را گمراه یافتند،

فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ٧٠

با این حال به سرعت بدنبال آنان کشانده می‌شوند

وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ٧١

و قبل از آنها بیشتر پیشینیان (نیز) گمراه شدند

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ٧٢

ما در میان آنها انذارکنندگانی فرستادیم،

فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ٧٣

ولی بنگر عاقبت انذارشوندگان چگونه بود

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ٧٤

مگر بندگان مخلص خدا

وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحٞ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ٧٥

و نوح، ما را خواند (و ما دعای او را اجابت کردیم)؛ و چه خوب اجابت کننده‌ای هستیم

وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ٧٦

و او و خاندانش را از اندوه بزرگ رهایی بخشیدیم،