صفحه ۴۴۹

وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ٧٧

و فرزندانش را همان بازماندگان (روی زمین) قرار دادیم،

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ٧٨

و نام نیک او را در میان امّتهای بعد باقی نهادیم

سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٖ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ٧٩

سلام بر نوح در میان جهانیان باد

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ٨٠

ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ٨١

چرا که او از بندگان باایمان ما بود

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ٨٢

سپس دیگران [= دشمنان او] را غرق کردیم

۞وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ٨٣

و از پیروان او ابراهیم بود؛

إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبٖ سَلِيمٍ٨٤

(به خاطر بیاور) هنگامی را که با قلب سلیم به پیشگاه پروردگارش آمد؛

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ٨٥

هنگامی که به پدر و قومش گفت: «اینها چیست که می‌پرستید؟

أَئِفۡكًا ءَالِهَةٗ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ٨٦

آیا غیر از خدا به سراغ این معبودان دروغین می‌روید؟

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ٨٧

شما درباره پروردگار عالمیان چه گمان می‌برید؟

فَنَظَرَ نَظۡرَةٗ فِي ٱلنُّجُومِ٨٨

(سپس) نگاهی به ستارگان افکند

فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٞ٨٩

و گفت: «من بیمارم (و با شما به مراسم جشن نمی‌آیم)!»

فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ٩٠

آنها از او روی برتافته و به او پشت کردند (و بسرعت دور شدند)

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ٩١

(او وارد بتخانه شد) مخفیانه نگاهی به معبودانشان کرد و از روی تمسخر گفت: «چرا (از این غذاها) نمی‌خورید؟

مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ٩٢

(اصلاً) چرا سخن نمی‌گویید؟!»

فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ٩٣

سپس بسوی آنها رفت و ضربه‌ای محکم با دست راست بر پیکر آنها فرود آورد (و جز بت بزرگ، همه را درهم شکست)

فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ٩٤

آنها با سرعت به او روی آوردند

قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ٩٥

گفت: «آیا چیزی را می‌پرستید که با دست خود می‌تراشید؟

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ٩٦

با اینکه خداوند هم شما را آفریده و هم بتهایی که می‌سازید!»

قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنٗا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ٩٧

(بت‌پرستان) گفتند: «بنای مرتفعی برای او بسازید و او را در جهنّمی از آتش بیفکنید!»

فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ٩٨

آنها طرحی برای نابودی ابراهیم ریخته بودند، ولی ما آنان را پست و مغلوب ساختیم

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ٩٩

(او از این مهلکه بسلامت بیرون آمد) و گفت: «من به سوی پروردگارم می‌روم، او مرا هدایت خواهد کرد

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ١٠٠

پروردگارا! به من از صالحان [= فرزندان صالح‌] ببخش!»

فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٖ١٠١

ما او [= ابراهیم‌] را به نوجوانی بردبار و صبور بشارت دادیم

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ١٠٢

هنگامی که با او به مقام سعی و کوشش رسید، گفت: «پسرم! من در خواب دیدم که تو را ذبح می‌کنم، نظر تو چیست؟» گفت «پدرم! هر چه دستور داری اجرا کن، به خواست خدا مرا از صابران خواهی یافت!»