صفحه ۴۵۰

فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ١٠٣

هنگامی که هر دو تسلیم شدند و ابراهیم جبین او را بر خاک نهاد

وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَـٰٓإِبۡرَٰهِيمُ١٠٤

او را ندا دادیم که: «ای ابراهیم

قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ١٠٥

آن رؤیا را تحقق بخشیدی (و به مأموریت خود عمل کردی)!» ما این گونه، نیکوکاران را جزا می‌دهیم

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَـٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ١٠٦

این مسلّماً همان امتحان آشکار است

وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمٖ١٠٧

ما ذبح عظیمی را فدای او کردیم،

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ١٠٨

و نام نیک او را در امّتهای بعد باقی نهادیم

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ١٠٩

سلام بر ابراهیم

كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ١١٠

این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ١١١

او از بندگان باایمان ما است

وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ١١٢

ما او را به اسحاق -پیامبری از شایستگان- بشارت دادیم

وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنٞ وَظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينٞ١١٣

ما به او و اسحاق برکت دادیم؛ و از دودمان آن دو، افرادی بودند نیکوکار و افرادی آشکارا به خود ستم کردند

وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ١١٤

ما به موسی و هارون نعمت بخشیدیم

وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ١١٥

و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات دادیم

وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ١١٦

و آنها را یاری کردیم تا بر دشمنان خود پیروز شدند

وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ١١٧

ما به آن دو، کتاب روشنگر دادیم،

وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ١١٨

و آن دو را به راه راست هدایت نمودیم

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ١١٩

و نام نیکشان را در اقوام بعد باقی گذاردیم

سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ١٢٠

سلام بر موسی و هارون

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ١٢١

ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم

إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ١٢٢

آن دو از بندگان مؤمن ما بودند

وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ١٢٣

و الیاس از رسولان (ما) بود

إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ١٢٤

به خاطر بیاور هنگامی را که به قومش گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟

أَتَدۡعُونَ بَعۡلٗا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ١٢٥

آیا بت «بعل» را می‌خوانید و بهترین آفریدگارها را رها می‌سازید؟

ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ١٢٦

خدایی که پروردگار شما و پروردگار نیاکان شماست!»