صفحه ۶۰۰

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ١٠

و آنچه در درون سینه‌هاست آشکار می‌گردد،

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ١١

در آن روز پروردگارشان از آنها کاملاً باخبر است

ٱلۡقَارِعَةُ١

آن حادثه کوبنده،

مَا ٱلۡقَارِعَةُ٢

و چه حادثه کوبنده‌ای

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ٣

و تو چه می‌دانی که حادثه کوبنده چیست؟! (آن حادثه همان روز قیامت است)

يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ٤

روزی که مردم مانند پروانه‌های پراکنده خواهند بود،

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ٥

و کوه‌ها مانند پشم رنگین حلاّجی‌شده می‌گردد

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ٦

امّا کسی که (در آن روز) ترازوهای اعمالش سنگین است،

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ٧

در یک زندگی خشنودکننده خواهد بود

وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ٨

و امّا کسی که ترازوهایش سبک است،

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ٩

پناهگاهش «هاویه» [= دوزخ‌] است

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا هِيَهۡ١٠

و تو چه می‌دانی «هاویه» چیست؟

نَارٌ حَامِيَةُۢ١١

آتشی است سوزان

أَلۡهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ١

افزون طلبی (و تفاخر) شما را به خود مشغول داشته (و از خدا غافل نموده) است

حَتَّىٰ زُرۡتُمُ ٱلۡمَقَابِرَ٢

تا آنجا که به دیدار قبرها رفتید (و قبور مردگان خود را برشمردید و به آن افتخار کردید)

كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ٣

چنین نیست که می‌پندارید، (آری) بزودی خواهید دانست

ثُمَّ كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ٤

باز چنان نیست که شما می‌پندارید؛ بزودی خواهید دانست

كَلَّا لَوۡ تَعۡلَمُونَ عِلۡمَ ٱلۡيَقِينِ٥

چنان نیست که شما خیال می‌کنید؛ اگر شما علم الیقین (به آخرت) داشتید (افزون طلبی شما را از خدا غافل نمی‌کرد)

لَتَرَوُنَّ ٱلۡجَحِيمَ٦

قطعاً شما جهنّم را خواهید دید

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيۡنَ ٱلۡيَقِينِ٧

سپس (با ورود در آن) آن را به عین الیقین خواهید دید

ثُمَّ لَتُسۡـَٔلُنَّ يَوۡمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ٨

سپس در آن روز (همه شما) از نعمتهایی که داشته‌اید بازپرسی خواهید شد