صفحه ۶۰۱

وَٱلۡعَصۡرِ١

به عصر سوگند،

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَفِي خُسۡرٍ٢

که انسانها همه در زیانند؛

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡحَقِّ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ٣

مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند، و یکدیگر را به حق سفارش کرده و یکدیگر را به شکیبایی و استقامت توصیه نموده‌اند

وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ١

وای بر هر عیبجوی مسخره‌کننده‌ای

ٱلَّذِي جَمَعَ مَالٗا وَعَدَّدَهُۥ٢

همان کس که مال فراوانی جمع‌آوری و شماره کرده (بی‌آنکه مشروع و نامشروع آن را حساب کند)

يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥ٣

او گمان می‌کند که اموالش او را جاودانه می‌سازد

كَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِي ٱلۡحُطَمَةِ٤

چنین نیست که می‌پندارد؛ بزودی در «حُطَمه» [= آتشی خردکننده‌] پرتاب می‌شود

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ٥

و تو چه می‌دانی «حُطمه» چیست؟

نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ٦

آتش برافروخته الهی است،

ٱلَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ٧

آتشی که از دلها سرمی‌زند

إِنَّهَا عَلَيۡهِم مُّؤۡصَدَةٞ٨

این آتش بر آنها فروبسته شده،

فِي عَمَدٖ مُّمَدَّدَةِۭ٩

در ستونهای کشیده و طولانی

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصۡحَٰبِ ٱلۡفِيلِ١

آیا ندیدی پروردگارت با فیل سواران [= لشکر ابرهه که برای نابودی کعبه آمده بودند] چه کرد؟

أَلَمۡ يَجۡعَلۡ كَيۡدَهُمۡ فِي تَضۡلِيلٖ٢

آیا نقشه آنها را در ضلالت و تباهی قرار نداد؟

وَأَرۡسَلَ عَلَيۡهِمۡ طَيۡرًا أَبَابِيلَ٣

و بر سر آنها پرندگانی را گروه گروه فرستاد،

تَرۡمِيهِم بِحِجَارَةٖ مِّن سِجِّيلٖ٤

که با سنگهای کوچکی آنان را هدف قرارمی‌دادند؛

فَجَعَلَهُمۡ كَعَصۡفٖ مَّأۡكُولِۭ٥

سرانجام آنها را همچون کاه خورده‌شده (و متلاشی) قرار داد