سوره قارعه

ٱلۡقَارِعَةُ١

آن حادثه کوبنده،

مَا ٱلۡقَارِعَةُ٢

و چه حادثه کوبنده‌ای

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ٣

و تو چه می‌دانی که حادثه کوبنده چیست؟! (آن حادثه همان روز قیامت است)

يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ٤

روزی که مردم مانند پروانه‌های پراکنده خواهند بود،

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ٥

و کوه‌ها مانند پشم رنگین حلاّجی‌شده می‌گردد

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ٦

امّا کسی که (در آن روز) ترازوهای اعمالش سنگین است،

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ٧

در یک زندگی خشنودکننده خواهد بود

وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ٨

و امّا کسی که ترازوهایش سبک است،

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ٩

پناهگاهش «هاویه» [= دوزخ‌] است

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا هِيَهۡ١٠

و تو چه می‌دانی «هاویه» چیست؟

نَارٌ حَامِيَةُۢ١١

آتشی است سوزان