سوره عادیات

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا١

سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالی که نفس‌زنان به پیش می‌رفتند،

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا٢

و سوگند به افروزندگان جرقه آتش (در برخورد سمهایشان با سنگهای بیابان)،

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا٣

و سوگند به هجوم آوران سپیده دم‌

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا٤

که گرد و غبار به هر سو پراکندند،

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا٥

و (ناگهان) در میان دشمن ظاهر شدند،

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ٦

که انسان در برابر نعمتهای پروردگارش بسیار ناسپاس و بخیل است؛

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ٧

و او خود (نیز) بر این معنی گواه است

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ٨

و او علاقه شدید به مال دارد

۞أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ٩

آیا نمی‌داند در آن روز که تمام کسانی که در قبرها هستند برانگیخته می‌شوند،

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ١٠

و آنچه در درون سینه‌هاست آشکار می‌گردد،

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ١١

در آن روز پروردگارشان از آنها کاملاً باخبر است