سوره الرحمن
الرحمن
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
ٱلرَّحۡمَٰنُ١
خداوند رحمان،
عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ٢
قرآن را تعلیم فرمود،
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ٣
انسان را آفرید،
عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ٤
و به او «بیان» را آموخت
ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ بِحُسۡبَانٖ٥
خورشید و ماه با حساب منظّمی می‌گردند،
وَٱلنَّجۡمُ وَٱلشَّجَرُ يَسۡجُدَانِ٦
و گیاه و درخت برای او سجده می‌کنند
وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلۡمِيزَانَ٧
و آسمان را برافراشت، و میزان و قانون (در آن) گذاشت،
أَلَّا تَطۡغَوۡاْ فِي ٱلۡمِيزَانِ٨
تا در میزان طغیان نکنید (و از مسیر عدالت منحرف نشوید)،
وَأَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَلَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ٩
و وزن را بر اساس عدل برپا دارید و میزان را کم نگذارید
وَٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ١٠
زمین را برای خلایق آفرید،
فِيهَا فَٰكِهَةٞ وَٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ١١
که در آن میوه‌ها و نخلهای پرشکوفه است،
وَٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَٱلرَّيۡحَانُ١٢
و دانه‌هایی که همراه با ساقه و برگی است که بصورت کاه درمی‌آید، و گیاهان خوشبو
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ١٣
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را تکذیب می‌کنید (شما ای گروه جنّ و انس)؟
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلٖ كَٱلۡفَخَّارِ١٤
انسان را از گِل خشکیده‌ای همچون سفال آفرید،
وَخَلَقَ ٱلۡجَآنَّ مِن مَّارِجٖ مِّن نَّارٖ١٥
و جنّ را از شعله‌های مختلط و متحرّک آتش خلق کرد
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ١٦
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقَيۡنِ وَرَبُّ ٱلۡمَغۡرِبَيۡنِ١٧
او پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب است
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ١٨
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ١٩
دو دریای مختلف (شور و شیرین، گرم و سرد) را در کنار هم قرار داد، در حالی که با هم تماس دارند؛
بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخٞ لَّا يَبۡغِيَانِ٢٠
در میان آن دو برزخی است که یکی بر دیگری غلبه نمی‌کند (و به هم نمی‌آمیزند)
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٢١
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
يَخۡرُجُ مِنۡهُمَا ٱللُّؤۡلُؤُ وَٱلۡمَرۡجَانُ٢٢
از آن دو، لؤلؤ و مرجان خارج می‌شود
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٢٣
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
وَلَهُ ٱلۡجَوَارِ ٱلۡمُنشَـَٔاتُ فِي ٱلۡبَحۡرِ كَٱلۡأَعۡلَٰمِ٢٤
و برای اوست کشتیهای ساخته شده که در دریا به حرکت درمی‌آیند و همچون کوهی هستند
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٢٥
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
كُلُّ مَنۡ عَلَيۡهَا فَانٖ٢٦
همه کسانی که روی آن [= زمین] هستند فانی می‌شوند،
وَيَبۡقَىٰ وَجۡهُ رَبِّكَ ذُو ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ٢٧
و تنها ذات ذوالجلال و گرامی پروردگارت باقی می‌ماند
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٢٨
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
يَسۡـَٔلُهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ٢٩
تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند از او تقاضا می‌کنند، و او هر روز در شأن و کاری است
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٣٠
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
سَنَفۡرُغُ لَكُمۡ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ٣١
بزودی به حساب شما می‌پردازیم ای دو گروه انس و جنّ
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٣٢
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ إِنِ ٱسۡتَطَعۡتُمۡ أَن تَنفُذُواْ مِنۡ أَقۡطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ فَٱنفُذُواْۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلۡطَٰنٖ٣٣
ای گروه جنّ و انس! اگر می‌توانید از مرزهای آسمانها و زمین بگذرید، پس بگذرید، ولی هرگز نمی‌توانید، مگر با نیرویی (فوق العاده)
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٣٤
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
يُرۡسَلُ عَلَيۡكُمَا شُوَاظٞ مِّن نَّارٖ وَنُحَاسٞ فَلَا تَنتَصِرَانِ٣٥
شعله‌هایی از آتش بی‌دود، و دودهایی متراکم بر شما فرستاده می‌شود؛ و نمی‌توانید از کسی یاری بطلبید
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٣٦
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ وَرۡدَةٗ كَٱلدِّهَانِ٣٧
در آن هنگام که آسمان شکافته شود و همچون روغن مذاب گلگون گردد (حوادث هولناکی رخ می‌دهد که تاب تحمل آن را نخواهید داشت)
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٣٨
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُسۡـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٞ وَلَا جَآنّٞ٣٩
در آن روز هیچ کس از انس و جنّ از گناهش سؤال نمی‌شود (و همه چیز روشن است)
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٤٠
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
يُعۡرَفُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ بِسِيمَٰهُمۡ فَيُؤۡخَذُ بِٱلنَّوَٰصِي وَٱلۡأَقۡدَامِ٤١
مجرمان از چهره‌هایشان شناخته می‌شوند؛ و آنگاه آنها را از موهای پیش سر، و پاهایشان می‌گیرند (و به دوزخ می‌افکنند)
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٤٢
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ٤٣
این همان دوزخی است که مجرمان آن را انکار می‌کردند
يَطُوفُونَ بَيۡنَهَا وَبَيۡنَ حَمِيمٍ ءَانٖ٤٤
امروز در میان آن و آب سوزان در رفت و آمدند
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٤٥
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
وَلِمَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ٤٦
و برای کسی که از مقام پروردگارش بترسد، دو باغ بهشتی است
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٤٧
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
ذَوَاتَآ أَفۡنَانٖ٤٨
(آن دو باغ بهشتی) دارای انواع نعمتها و درختان پرطراوت است
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٤٩
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
فِيهِمَا عَيۡنَانِ تَجۡرِيَانِ٥٠
در آنها دو چشمه همیشه جاری است
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٥١
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٖ زَوۡجَانِ٥٢
در آن دو، از هر میوه‌ای دو نوع وجود دارد (هر یک از دیگری بهتر)
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٥٣
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشِۭ بَطَآئِنُهَا مِنۡ إِسۡتَبۡرَقٖۚ وَجَنَى ٱلۡجَنَّتَيۡنِ دَانٖ٥٤
این در حالی است که آنها بر فرشهایی تکیه کرده‌اند با آسترهائی از دیبا و ابریشم، و میوه‌های رسیده آن دو باغ بهشتی در دسترس است
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٥٥
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسٞ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنّٞ٥٦
در آن باغهای بهشتی زنانی هستند که جز به همسران خود عشق نمی‌ورزند؛ و هیچ انس و جنّ پیش از اینها با آنان تماس نگرفته است
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٥٧
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
كَأَنَّهُنَّ ٱلۡيَاقُوتُ وَٱلۡمَرۡجَانُ٥٨
آنها همچون یاقوت و مرجانند
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٥٩
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
هَلۡ جَزَآءُ ٱلۡإِحۡسَٰنِ إِلَّا ٱلۡإِحۡسَٰنُ٦٠
آیا جزای نیکی جز نیکی است؟
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٦١
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ٦٢
و پایین تر از آنها، دو باغ بهشتی دیگر است
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٦٣
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
مُدۡهَآمَّتَانِ٦٤
هر دو خرّم و سرسبزند
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٦٥
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
فِيهِمَا عَيۡنَانِ نَضَّاخَتَانِ٦٦
در آنها دو چشمه جوشنده است
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٦٧
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
فِيهِمَا فَٰكِهَةٞ وَنَخۡلٞ وَرُمَّانٞ٦٨
در آنها میوه‌های فراوان و درخت خرما و انار است
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٦٩
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
فِيهِنَّ خَيۡرَٰتٌ حِسَانٞ٧٠
و در آن باغهای بهشتی زنانی نیکو خلق و زیبایند
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٧١
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
حُورٞ مَّقۡصُورَٰتٞ فِي ٱلۡخِيَامِ٧٢
حوریانی که در خیمه‌های بهشتی مستورند
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٧٣
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسٞ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنّٞ٧٤
هیچ انس و جنّ پیش از ایشان با آنها تماس نگرفته (و دوشیزه‌اند)
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٧٥
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفۡرَفٍ خُضۡرٖ وَعَبۡقَرِيٍّ حِسَانٖ٧٦
این در حالی است که بهشتیان بر تختهایی تکیه زده‌اند که با بهترین و زیباترین پارچه‌های سبزرنگ پوشانده شده است
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٧٧
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟
تَبَٰرَكَ ٱسۡمُ رَبِّكَ ذِي ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ٧٨
پربرکت و زوال‌ناپذیر است نام پروردگار صاحب جلال و بزرگوار تو