سوره واقعه
الواقعة
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ١
هنگامی که واقعه عظیم (قیامت) واقع شود،
لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ٢
هیچ کس نمی‌تواند آن را انکار کند
خَافِضَةٞ رَّافِعَةٌ٣
(این واقعه) گروهی را پایین می‌آورد و گروهی را بالا می‌برد
إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجّٗا٤
در آن هنگام که زمین بشدّت به لرزه درمی‌آید،
وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسّٗا٥
و کوه‌ها در هم کوبیده می‌شود،
فَكَانَتۡ هَبَآءٗ مُّنۢبَثّٗا٦
و بصورت غبار پراکنده درمی‌آید،
وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجٗا ثَلَٰثَةٗ٧
و شما سه گروه خواهید بود
فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ٨
(نخست) سعادتمندان و خجستگان (هستند)؛ چه سعادتمندان و خجستگانی
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ٩
گروه دیگر شقاوتمندان و شومانند، چه شقاوتمندان و شومانی
وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ١٠
و (سومین گروه) پیشگامان پیشگامند،
أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ١١
آنها مقرّبانند
فِي جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ١٢
در باغهای پرنعمت بهشت (جای دارند)
ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ١٣
گروه زیادی (از آنها) از امّتهای نخستینند،
وَقَلِيلٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ١٤
و اندکی از امّت آخرین
عَلَىٰ سُرُرٖ مَّوۡضُونَةٖ١٥
آنها [= مقرّبان] بر تختهایی که صف‌کشیده و به هم پیوسته است قراردارند،
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ١٦
در حالی که بر آن تکیه زده و رو به روی یکدیگرند
يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ١٧
نوجوانانی جاودان (در شکوه و طراوت) پیوسته گرداگرد آنان می‌گردند،
بِأَكۡوَابٖ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسٖ مِّن مَّعِينٖ١٨
با قدحها و کوزه‌ها و جامهایی از نهرهای جاری بهشتی (و شراب طهور)
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ١٩
امّا شرابی که از آن درد سر نمی‌گیرند و نه مست می‌شوند
وَفَٰكِهَةٖ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ٢٠
و میوه‌هایی از هر نوع که انتخاب کنند،
وَلَحۡمِ طَيۡرٖ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ٢١
و گوشت پرنده از هر نوع که مایل باشند
وَحُورٌ عِينٞ٢٢
و همسرانی از حور العین دارند،
كَأَمۡثَٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ٢٣
همچون مروارید در صدف پنهان
جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ٢٤
اینها پاداشی است در برابر اعمالی که انجام می‌دادند
لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا تَأۡثِيمًا٢٥
در آن (باغهای بهشتی) نه لغو و بیهوده‌ای می‌شنوند نه سخنان گناه آلود؛
إِلَّا قِيلٗا سَلَٰمٗا سَلَٰمٗا٢٦
تنها چیزی که می‌شنوند «سلام» است «سلام»
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ٢٧
و اصحاب یمین و خجستگان، چه اصحاب یمین و خجستگانی
فِي سِدۡرٖ مَّخۡضُودٖ٢٨
آنها در سایه درختان «سِدر» بی‌خار قرار دارند،
وَطَلۡحٖ مَّنضُودٖ٢٩
و در سایه درخت «طلح» پربرگ [= درختی خوشرنگ و خوشبو]،
وَظِلّٖ مَّمۡدُودٖ٣٠
و سایه کشیده و گسترده،
وَمَآءٖ مَّسۡكُوبٖ٣١
و در کنار آبشارها،
وَفَٰكِهَةٖ كَثِيرَةٖ٣٢
و میوه‌های فراوان،
لَّا مَقۡطُوعَةٖ وَلَا مَمۡنُوعَةٖ٣٣
که هرگز قطع و ممنوع نمی‌شود،
وَفُرُشٖ مَّرۡفُوعَةٍ٣٤
و همسرانی بلندمرتبه
إِنَّآ أَنشَأۡنَٰهُنَّ إِنشَآءٗ٣٥
ما آنها را آفرینش نوینی بخشیدیم،
فَجَعَلۡنَٰهُنَّ أَبۡكَارًا٣٦
و همه را دوشیزه قرار دادیم،
عُرُبًا أَتۡرَابٗا٣٧
زنانی که تنها به همسرشان عشق می‌ورزند و خوش زبان و فصیح و هم سن و سالند
لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ٣٨
اینها همه برای اصحاب یمین است،
ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ٣٩
که گروهی از امّتهای نخستینند،
وَثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ٤٠
و گروهی از امّتهای آخرین
وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ٤١
و اصحاب شمال، چه اصحاب شمالی (که نامه اعمالشان به نشانه جرمشان به دست چپ آنها داده می‌شود)
فِي سَمُومٖ وَحَمِيمٖ٤٢
آنها در میان بادهای کشنده و آب سوزان قرار دارند،
وَظِلّٖ مِّن يَحۡمُومٖ٤٣
و در سایه دودهای متراکم و آتشزا
لَّا بَارِدٖ وَلَا كَرِيمٍ٤٤
سایه‌ای که نه خنک است و نه آرامبخش
إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ٤٥
آنها پیش از این (در عالم دنیا) مست و مغرور نعمت بودند،
وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ٤٦
و بر گناهان بزرگ اصرار می‌ورزیدند،
وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ٤٧
و می‌گفتند: «هنگامی که ما مُردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا برانگیخته خواهیم شد؟
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ٤٨
یا نیاکان نخستین ما (برانگیخته می‌شوند)؟!»
قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ٤٩
بگو: «اوّلین و آخرین،
لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ٥٠
همگی در موعد روز معیّنی گردآوری می‌شوند،
ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ٥١
سپس شما ای گمراهان تکذیب‌کننده
لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٖ مِّن زَقُّومٖ٥٢
قطعاً از درخت زقّوم می‌خورید،
فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ٥٣
و شکمها را از آن پر می‌کنید،
فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ٥٤
و روی آن از آب سوزان می‌نوشید،
فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ٥٥
و همچون شتران مبتلا به بیماری عطش، از آن می‌آشامید
هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ٥٦
این است وسیله پذیرایی از آنها در قیامت
نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ٥٧
» ما شما را آفریدیم؛ پس چرا (آفرینش مجدّد را) تصدیق نمی‌کنید؟
أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ٥٨
آیا از نطفه‌ای که در رحم می‌ریزید آگاهید؟
ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ٥٩
آیا شما آن را (در دوران جنینی) آفرینش (پی در پی) می‌دهید یا ما آفریدگاریم؟
نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ٦٠
ما در میان شما مرگ را مقدّر ساختیم؛ و هرگز کسی بر ما پیشی نمی‌گیرد
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ٦١
تا گروهی را به جای گروه دیگری بیاوریم و شما را در جهانی که نمی‌دانید آفرینش تازه‌ای بخشیم
وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ٦٢
شما عالم نخستین را دانستید؛ چگونه متذکّر نمی‌شوید (که جهانی بعد از آن است)؟
أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ٦٣
آیا هیچ درباره آنچه کشت می‌کنید اندیشیده‌اید؟
ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّـٰرِعُونَ٦٤
آیا شما آن را می‌رویانید یا ما می‌رویانیم؟
لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمٗا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ٦٥
هرگاه بخواهیم آن را مبدّل به کاه در هم کوبیده می‌کنیم که تعجّب کنید
إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ٦٦
(بگونه‌ای که بگویید:) براستی ما زیان کرده‌ایم،
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ٦٧
بلکه ما بکلّی محرومیم
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ٦٨
آیا به آبی که می‌نوشید اندیشیده‌اید؟
ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ٦٩
آیا شما آن را از ابر نازل کرده‌اید یا ما نازل می‌کنیم؟
لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجٗا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ٧٠
هرگاه بخواهیم، این آب گوارا را تلخ و شور قرار می‌دهیم؛ پس چرا شکر نمی‌کنید؟
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ٧١
آیا درباره آتشی که می‌افروزید فکر کرده‌اید؟
ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ٧٢
آیا شما درخت آن را آفریده‌اید یا ما آفریده‌ایم؟
نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةٗ وَمَتَٰعٗا لِّلۡمُقۡوِينَ٧٣
ما آن را وسیله یادآوری (برای همگان) و وسیله زندگی برای مسافران قرار داده‌ایم
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ٧٤
حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را پاک و منزّه بشمار)
۞فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ٧٥
سوگند به جایگاه ستارگان (و محل طلوع و غروب آنها)
وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٞ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ٧٦
و این سوگندی است بسیار بزرگ، اگر بدانید
إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانٞ كَرِيمٞ٧٧
که آن، قرآن کریمی است،
فِي كِتَٰبٖ مَّكۡنُونٖ٧٨
که در کتاب محفوظی جای دارد،
لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ٧٩
و جز پاکان نمی‌توانند به آن دست زنند [= دست یابند]
تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ٨٠
آن از سوی پروردگار عالمیان نازل شده؛
أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ٨١
آیا این سخن را [= این قرآن را با اوصافی که گفته شد] سست و کوچک می‌شمرید،
وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ٨٢
و به جای شکر روزیهایی که به شما داده شده آن را تکذیب می‌کنید؟
فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ٨٣
پس چرا هنگامی که جان به گلوگاه می‌رسد (توانایی بازگرداندن آن را ندارید)؟
وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ٨٤
و شما در این حال نظاره می‌کنید (و کاری از دستتان ساخته نیست)؛
وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ٨٥
و ما از شما به او نزدیکتریم ولی نمی‌بینید
فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ٨٦
اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمی‌شوید،
تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ٨٧
پس آن (روح) را بازگردانید اگر راست می‌گویید
فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ٨٨
پس اگر او از مقرّبان باشد،
فَرَوۡحٞ وَرَيۡحَانٞ وَجَنَّتُ نَعِيمٖ٨٩
در رَوح و ریحان و بهشت پرنعمت است
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ٩٠
امّا اگر از اصحاب یمین باشد،
فَسَلَٰمٞ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ٩١
(به او گفته می‌شود:) سلام بر تو از سوی دوستانت که از اصحاب یمینند
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ٩٢
امّا اگر او از تکذیب‌کنندگان گمراه باشد،
فَنُزُلٞ مِّنۡ حَمِيمٖ٩٣
با آب جوشان دوزخ از او پذیرایی می‌شوید
وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ٩٤
و سرنوشت او ورود در آتش جهنّم است،
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ٩٥
این مطلب حقّ و یقین است
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ٩٦
پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را منزّه بشمار)