سوره نبأ

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ١

آنها از چه چیز از یکدیگر سؤال می‌کنند؟

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ٢

از خبر بزرگ و پراهمیّت (رستاخیز)

ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ٣

همان خبری که پیوسته در آن اختلاف دارند

كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ٤

چنین نیست که آنها فکر می‌کنند، و بزودی می‌فهمند

ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ٥

باز هم چنین نیست که آنها می‌پندارند، و بزودی می‌فهمند (که قیامت حق است)

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا٦

آیا زمین را محل آرامش (شما) قرار ندادیم؟

وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا٧

و کوه‌ها را میخهای زمین؟

وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا٨

و شما را بصورت زوجها آفریدیم

وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا٩

و خواب شما را مایه آرامشتان قرار دادیم،

وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا١٠

و شب را پوششی (برای شما)،

وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا١١

و روز را وسیله‌ای برای زندگی و معاش

وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا١٢

و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم

وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا١٣

و چراغی روشن و حرارت‌بخش آفریدیم

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا١٤

و از ابرهای باران‌زا آبی فراوان نازل کردیم،

لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا١٥

تا بوسیله آن دانه و گیاه بسیار برویانیم،

وَجَنَّـٰتٍ أَلۡفَافًا١٦

و باغهایی پردرخت

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا١٧

(آری) روز جدایی، میعاد همگان است

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا١٨

روزی که در «صور» دمیده می‌شود و شما فوج فوج (به محشر) می‌آیید

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا١٩

و آسمان گشوده می‌شود و بصورت درهای متعددی درمی‌آید

وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا٢٠

و کوه‌ها به حرکت درمی‌آید و بصورت سرابی می‌شود

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا٢١

مسلّماً (در آن روز) جهنّم کمینگاهی است بزرگ،

لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا٢٢

و محل بازگشتی برای طغیانگران

لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا٢٣

مدّتهای طولانی در آن می‌مانند

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا٢٤

در آنجا نه چیز خنکی می‌چشند و نه نوشیدنی گوارایی،

إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا٢٥

جز آبی سوزان و مایعی از چرک و خون

جَزَآءٗ وِفَاقًا٢٦

این مجازاتی است موافق و مناسب (اعمالشان)

إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا٢٧

چرا که آنها هیچ امیدی به حساب نداشتند،

وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا٢٨

و آیات ما را بکلی تکذیب کردند

وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا٢٩

و ما همه چیز را شمارش و ثبت کرده‌ایم

فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا٣٠

پس بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا٣١

مسلّماً برای پرهیزگاران نجات و پیروزی بزرگی است

حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبٗا٣٢

باغهایی سرسبز، و انواع انگورها،

وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابٗا٣٣

و حوریانی بسیار جوان و هم‌سن و سال،

وَكَأۡسٗا دِهَاقٗا٣٤

و جامهایی لبریز و پیاپی (از شراب طهور)

لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا كِذَّـٰبٗا٣٥

در آنجا نه سخن لغو و بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی

جَزَآءٗ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابٗا٣٦

این کیفری است از سوی پروردگارت و عطیه‌ای است کافی

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابٗا٣٧

همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان! و (در آن روز) هیچ کس حق ندارد بی اجازه او سخنی بگوید (یا شفاعتی کند)

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ صَفّٗاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابٗا٣٨

روزی که «روح» و «ملائکه» در یک صف می‌ایستند و هیچ یک، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمی‌گویند، و (آنگاه که می‌گویند) درست می‌گویند

ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا٣٩

آن روز حق است؛ هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمی‌گزیند

إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا٤٠

و ما شما را از عذاب نزدیکی بیم دادیم! این عذاب در روزی خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمی‌شدم)!»