سوره نازعات
النازعات
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَٱلنَّـٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا١
سوگند به فرشتگانی که (جان مجرمان را بشدّت از بدنهایشان) برمی‌کشند،
وَٱلنَّـٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا٢
و فرشتگانی که (روح مؤمنان) را با مدارا و نشاط جدا می‌سازند،
وَٱلسَّـٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا٣
و سوگند به فرشتگانی که (در اجرای فرمان الهی) با سرعت حرکت می‌کنند،
فَٱلسَّـٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا٤
و سپس بر یکدیگر سبقت می‌گیرند،
فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا٥
و آنها که امور را تدبیر می‌کنند
يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ٦
آن روز که زلزله‌های وحشتناک همه چیز را به لرزه درمی‌آورد،
تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ٧
و بدنبال آن، حادثه دومین [= صیحه عظیم محشر] رخ می‌دهد،
قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ٨
دلهایی در آن روز سخت مضطرب است،
أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ٩
و چشمهای آنان از شدّت ترس فروافتاده است
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ١٠
(ولی امروز) می‌گویند: «آیا ما به زندگی مجدّد بازمی‌گردیم؟
أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ١١
آیا هنگامی که استخوانهای پوسیده‌ای شدیم (ممکن است زنده شویم)؟!»
قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ١٢
می‌گویند: «اگر قیامتی در کار باشد، بازگشتی است زیانبار!»
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ١٣
ولی (بدانید) این بازگشت تنها با یک صیحه عظیم است
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ١٤
ناگهان همگی بر عرصه زمین ظاهر می‌گردند
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ١٥
آیا داستان موسی به تو رسیده است؟
إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى١٦
در آن هنگام که پروردگارش او را در سرزمین مقدّس «طوی» ندا داد (و گفت)
ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ١٧
به سوی فرعون برو که طغیان کرده است
فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ١٨
و به او بگو: «آیا می‌خواهی پاکیزه شوی؟
وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ١٩
و من تو را به سوی پروردگارت هدایت کنم تا از او بترسی (و گناه نکنی)؟!»
فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ٢٠
سپس موسی بزرگترین معجزه را به او نشان داد
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ٢١
امّا او تکذیب و عصیان کرد
ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ٢٢
سپس پشت کرد و پیوسته (برای محو آیین حق) تلاش نمود
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ٢٣
و ساحران را جمع کرد و مردم را دعوت نمود،
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ٢٤
و گفت: «من پروردگار برتر شما هستم!»
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ٢٥
از این رو خداوند او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار ساخت
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ٢٦
در این عبرتی است برای کسی که (از خدا) بترسد
ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا٢٧
آیا آفرینش شما (بعد از مرگ) مشکل‌تر است یا آفرینش آسمان که خداوند آن را بنا نهاد؟
رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا٢٨
سقف آن را برافراشت و آن را منظّم ساخت،
وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا٢٩
و شبش را تاریک و روزش را آشکار نمود
وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ٣٠
و زمین را بعد از آن گسترش داد،
أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا٣١
و از آن آب و چراگاهش را بیرون آورد،
وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا٣٢
و کوه‌ها را ثابت و محکم نمود
مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ٣٣
همه اینها برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ٣٤
هنگامی که آن حادثه بزرگ رخ دهد،
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ٣٥
در آن روز انسان به یاد کوششهایش می‌افتد،
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ٣٦
و جهنّم برای هر بیننده‌ای آشکار می‌گردد،
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ٣٧
امّا آن کسی که طغیان کرده،
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا٣٨
و زندگی دنیا را مقدّم داشته،
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ٣٩
مسلّماً دوزخ جایگاه اوست
وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ٤٠
و آن کس که از مقام پروردگارش ترسان باشد و نفس را از هوی بازدارد،
فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ٤١
قطعاً بهشت جایگاه اوست
يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا٤٢
و از تو درباره قیامت می‌پرسند که در چه زمانی واقع می‌شود؟
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ٤٣
تو را با یادآوری این سخن چه کار؟
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ٤٤
نهایت آن به سوی پروردگار تو است (و هیچ کس جز خدا از زمانش آگاه نیست)
إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا٤٥
کار تو فقط بیم‌دادن کسانی است که از آن می‌ترسند
كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا٤٦
آنها در آن روز که قیام قیامت را می‌بینند چنین احساس می‌کنند که گویی توقّفشان (در دنیا و برزخ) جز شامگاهی یا صبح آن بیشتر نبوده است